تناجی
سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۳۶

چون زهرهٔ شیران بدرد نالهٔ کوسبر باد مده جان گرامی به فسوس
با آنکه خصومت نتوان کرد بسازدستی که به دندان نتوان برد ببوس