شمارهٔ ۱۰
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از بازگشت بخت و سعادت و نعمت‌ها به زندگی‌اش صحبت می‌کند. او در گذشته به دلیل دوری از معشوق و مشکلات پیر شده بود، اما اکنون با تجلی عشق و خوشبختی دوباره به جوانی و سرزندگی دست یافته است. او از بازگشت دوستان و دور شدن دشمنانش شکرگزار است و به شادی و خوشحالی جدیدی که به زندگی‌اش آمده، اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر ابراز می‌کند که همچون روزهای خوب گذشته، سعادت و عشق دوباره به او بازگشته است.
بخت و دولت به برم زآب روان باز آمدوز سعادت به سرم سرو روان باز آمد
هوش مصنوعی: قدر و خوشبختی دوباره به سمت من بازگشتهاند، مانند آبی روان که به سرازیر شدن ادامه میدهد، و از نعمتهای زندگی، سرسبزی و زیبایی نیز به من برگشته است.
پیر بودم به وصال رخ خوبش همه روزباز پیرانه سرم بخت جوان باز آمد
هوش مصنوعی: در روزگاری پیر و سالخورده بودم، اما وقتی به وصال چهره زیبایش رسیدم، حس و حال جوانی دوباره به سراغم آمد.
دوست باز آمد و دشمن برمید از پیشمشکر نعمت که به تن جان گران باز آمد
هوش مصنوعی: دوست دوباره پیش من آمد و دشمن از مقابل من رفت. شکرگزار نعمت هستم که جان گرانبهایم دوباره به تنم بازگشته است.
مژدگانی بده ای دوست که محنت بگذشتنعمت فتح و گشایش به زمان باز آمد
هوش مصنوعی: ای دوست، خوشحالی کن! چون دوران سختی و رنج به پایان رسید و زمان خوشی و پیروزی دوباره فرا رسیده است.
دولت آمد به بر و بخت و سعادت برسیدمشتری از سر شادی به کمان باز آمد
هوش مصنوعی: خوشبختی و سعادت به سراغ من آمده است و مانند مشتری که از شدت شادی در آسمان میدرخشد، حالا من هم احساس سرزندگی و شادابی میکنم.
آفتاب کرم و ماه ضیا هم برسیدتاج اقبال و کرامت به عیان باز آمد
هوش مصنوعی: خورشید با مهربانی و ماه با روشنی خود به ما رسیدند. نشانههای خوشبختی و بزرگواری به وضوح نمایان شدند.
سعدیا تاج سعادت دگر از نو برسیدکان نگار شده چون آب روان باز آمد
هوش مصنوعی: ای سعدی، تاج خوشبختی دوباره به تو رسیده است، زیرا آن محبوبی که چون آب روان زیبا و دلنشین است، دوباره بازگشته است.