شمارهٔ ۳۵
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به ما می‌گوید که نباید به خوبی‌ها و زیبایی‌های دنیای مادی دل خوش کرد، زیرا هیچ موجودی به واقعیت‌های پنهانی و غیب آگاهی ندارد. او هشدار می‌دهد که باید از آنچه در دل و ذهن خود داریم بترسیم، زیرا علم به اسرار دنیا تنها در اختیار خداوند است و در نهایت، همه چیز یکسان است.
در سرای به هم کرده از پس پردهمباش غره که هیچ آفریده واقف نیست
هوش مصنوعی: در مکانی که همه چیز به هم مربوط و در هم تنیده است، فریب نخور و مغرور نباش، زیرا هیچ موجودی از حقیقت همه چیز باخبر نیست.
از آن بترس که مکنون غیب می‌داندگرش بلند بخوانی وگر نهفته یکیست
هوش مصنوعی: از آنچه در دل و درونت پنهان است بترس، زیرا آنچه در غیب وجود دارد، علم و آگاهی به آن دارد. چه آن را با صدای بلند بیان کنی و چه در سکوت نگهداری، در هر حال این حقیقت یکسان است.