تناجی
سعدی شیرازی

شمارهٔ ۴۴

شنیدم که بیوه‌زنی دردمندهمی گفت و رخ بر زمین می‌نهاد
هر آن کدخدا را که بر بیوه‌زنترحم نباشد زنش بیوه باد