شمارهٔ ۴۳
هوش مصنوعی: این شعر به نقد دزدی و توبه کردن از آن می‌پردازد. شاعر می‌گوید که چه فایده‌ای دارد اگر کسی دزدی کند و سپس توبه کند، در حالی که نتوانسته از ثروت و امکانات دیگران بهره‌مند شود. همچنین اشاره به این دارد که باید از خواسته‌های غیرمجازی چون دزدی دوری کرد، چرا که خودخواهی و ناتوانی در دستیابی به خواسته‌های صحیح می‌تواند انسان را به سمت سقوط ببرد.
چه سود از دزدی آنگه توبه کردنکه نتوانی کمند انداخت بر کاخ
هوش مصنوعی: توبه کردن از دزدی زمانی سودمند است که بتوانی به چنگ آوردن آنچه دزدیدهای، برساخت و پاسخی برای آن داشته باشی. در غیر این صورت، توبه فایده‌ای ندارد.
بلند از میوه گو کوتاه کن دستکه کوته خود ندارد دست بر شاخ
هوش مصنوعی: از میوهی درخت بالا برو و دستت را کوتاه کن، زیرا خودت که در بلندی هستی، نمیتوانی به راحتی به شاخ درخت دسترسی پیدا کنی.