تناجی
سعدی شیرازی

شمارهٔ ۵۱

جُوشَن بیار و نیزه و بَرگُستوانِ وَردتا روی آفتاب، مُعَفَّر کُنَم به گَرد
گَر بُردبار باشی و هُش‌یار و نیک‌مَرددشمن، گُمان بَرَد که بِتَرسیدی از نَبَرد