شمارهٔ ۸۱
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به ناچیزی و گذرایی زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ‌یک از بزرگان و شخصیت‌های تاریخی مانند سام، نریمان، افراسیاب، کسری، دارا و جمشید جاودان نمانده‌اند. بنابراین، ای خداوند، نباید به هیچ‌کس دل ببندیم، زیرا هیچ‌کس به طرز مطمئنی باقی نمانده است. او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که با گذر زمان و پیری، امیدها کم رنگ می‌شوند و جوانی زودگذر است.
نه سام و نریمان و افراسیابنه کسری و دارا و جمشید ماند
هوش مصنوعی: نه نام سام و نریمان و افراسیاب باقی مانده و نه کسری و دارا و جمشید.
تو هم دل مبند ای خداوند ملکچو کس را ندانی که جاوید ماند
هوش مصنوعی: ای خداوند ملک، دل خود را به کسی نبند، زیرا نمیدانی چه کسی در این دنیا همیشه باقی میماند.
چو دور جوانی خلل می‌کندبه پایان پیری چه امید ماند؟
هوش مصنوعی: وقتی جوانی به پایان میرسد و آسیبهایی به آن وارد میشود، در اواخر زندگی چه امیدی باقی میماند؟