شمارهٔ ۹۰
هوش مصنوعی: این شعر به نوعی به انتقاد از رفتار ناپسند فردی اشاره دارد که به دیگران آسیب می‌زند. شاعر به او می‌گوید که به جای نالیدن از مشکلات خود، بهتر است به اثرات منفی اعمالش بر دیگران توجه کند. او همچنین از قیاس با زنبور زشت استفاده می‌کند تا به او یادآوری کند که نباید بدخلق و آزاردهنده باشد، زیرا دیگران از رفتار او رنج می‌برند و ممکن است او را نادیده بگیرند.
زِ دُورِ چرخ، چه نالی؟ زِ فعلِ خویش بِنالکه از گزندِ تو، مردم، هنوز می‌نالند
هوش مصنوعی: از دور چرخ زمان چرا ناله میکنی؟ به جای آن، از اعمال خود ناله کن؛ زیرا مردم هنوز از آسیبهایی که به آنها زدهای، در حال گله و شکایت هستند.
نگفتمت که: چو زنبور، زشت‌خوی مباش؟که چون پَرَت نَبُوَد، پای در سَرَت مالند
هوش مصنوعی: به تو نگفتم که مانند زنبور، بدخلق نباشی؟ چرا که اگر پر نداشته باشی، دیگران بر سرت پا میگذارند.