شمارهٔ ۸۹
هوش مصنوعی: در این متن، شاعر به ظلم و ستم حاکم ظالم اشاره می‌کند که بدون هیچ ابزاری، به مردم آسیب می‌زند. او می‌گوید که مشکلاتی که مردم با آن مواجه هستند به خاطر نقص در قدرت و درک کسانی است که مسئولیت حفاظت از جامعه را دارند، و در نهایت، دزدی که باید از دارایی‌های مردم محافظت کند، خود باعث آسیب به آنها می‌شود. شاعر از وضعیت ناگوار مردم و بی‌عدالتی حاکم انتقاد می‌کند.
حاکمِ ظالم، به سِنانِ قلمدزدیِ بی‌تیروکمان می‌کند
هوش مصنوعی: حاکم ستمگر، با نوک قلم خود، کارهای ناپسند و بیرحمانهای را انجام میدهد که مشابه تیراندازی از کمان نیست و هیچ نشانهای از شجاعت و قدرت ندارد.
گَلّهٔ ما را، گِلِه از گرگ نیستاین‌همه بی‌داد، شَبان می‌کند
هوش مصنوعی: مشکلی که ما داریم به خاطر گرگها نیست؛ این همه بلوا و بینظمی ناشی از کار شبان است.
آن‌که زیان می‌رسد از وی به خَلقفهم ندارد که زیان می‌کند
هوش مصنوعی: کسی که به انسانها آسیب می‌زند، درک این را ندارد که در حال آسیب رساندن به دیگران است.
چون نکند رِخنه به دیوارِ باغدزد، که ناطور همان می‌کند
هوش مصنوعی: اگر دزد نتواند به دیوار باغ نفوذ کند، نگهبان خودش این کار را می‌کند.