شمارهٔ ۱۱۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به حقیقتی از زندگی اشاره می‌کند که هر انسان روزی به پایان زندگی‌اش می‌رسد و باید در زیر زمین آرام گیرد. همچنین، او به ناپایداری و تلاطم دنیای بیرون اشاره می‌کند و می‌گوید که مانند کشتی‌ای که در آب است، زندگی همواره در نوسان خواهد بود تا زمانی که دنیا بر پاست.
هر که بر روی زمین مهلت عیشی داردای بسا روز که در زیر زمین خواهد بود
هوش مصنوعی: هر کسی که حالا در این دنیا از زندگی لذت میبرد، ممکن است روزی به زیر خاک برود و از این لذتها محروم شود.
کشتی آرام نگیرد که بود بر سر آبتا جهان بر سر آبست چنین خواهد بود
هوش مصنوعی: کشتی هرگز در میان آب آرام نخواهد بود، تا زمانی که جهان در حال حرکت و تغییر است. این وضعیت همچنان ادامه خواهد داشت.