تناجی
سعدی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۲

اگر ملازم خاک در کسی باشیچو آستانه ندیم خسیت باید بود
ز بهر نعمت دنیا که خاک بر سر اوبرین مثال که گفتم بسیت باید بود
هزار سال تنعم کنی بدان نرسدکه یک زمان به مراد کسیت باید بود