شمارهٔ ۱۱۷ - ظاهرا در مدح صاحب دیوان است
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به خواجه (حاکم یا مقتدر) می‌گوید که اگر فرصتی باشد، او را از حالتی که در آن قرار دارد آگاه کند. خواجه به عنوان نگهبان نعمت‌ها و منابع، با لطف و خلق نیکو خود باید باعث رشد و شکوفایی دیگران شود. شاعر اشاره می‌کند که هیچ شکوفه‌ای در بوستان موجودات به دلیل غیبت این لطف نمی‌تواند شکوفا شود و در نهایت به ناکامی خود در دریافت خیر و لطف اشاره می‌کند.
به سمع خواجه رسانید اگر مجال بودکه ای خزانهٔ ارزاق را کف تو کلید
هوش مصنوعی: اگر فرصتی بود، به خواجه بگو که تو، ای نگهبان گنجینهٔ مواد غذایی، کلید این گنج را در دست داری.
به لطف و خوی تو در بوستان موجوداتشکوفه‌ای نشکفت و شمامه‌ای ندمید
هوش مصنوعی: به خاطر محبت و ویژگیهای تو، در باغ موجودات نه گلی شکفت و نه عطر گلی منتشر شد.
چنانکه سیرت آزادگان بود کرمیبه من رسید که کردی ولی به من نرسید
هوش مصنوعی: به گونهای که زندگی آزادگان است، توفیقی به من رسید که حاصل تلاش توست، اما آن توفیق به من نرسید.