شمارهٔ ۱۳۱
هوش مصنوعی: در این شعر به ناپاکیهای بیادبان و ظلمهایی که به پیامبران و انسانهای پاک میشود اشاره شده است. شاعر از افراد ناامید میخواهد که دل تنگ نشوند؛ زیرا هرچند بر آنها فشار میآورند، ارزشهای واقعی مانند طلا و نقره تغییر نمیکند و معنای واقعی هیچ چیز کوچک نمیشود. به عبارتی، ارزشها همیشه باقی میمانند و بزرگی و کیفیت آنها دست نخورده میماند.
بردند پیمبران و پاکاناز بیادبان جفای بسیار
هوش مصنوعی: پیمبران و افراد پاک از سوء رفتارهای بسیار بیاحترامیکنندگان، آسیب دیدهاند.
دل تنگ مکن که پتک و سندانپیوسته درم زنند و دینار
هوش مصنوعی: دل را نَزَنید، زیرا همواره ضربه و فشار بر آن وارد میشود و ثروت نیز در پی آن میآید.
قدر زر و سیم کم نگرددو آهن نشود بزرگ مقدار
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که ارزش طلا و نقره هرگز کاهش نمییابد و نمیتوان آهن را به اندازه آنها ارزشمند دانست. به عبارت دیگر، چیزهای با ارزش واقعی همچنان ارزش خود را حفظ میکنند و نمیتوان آنها را با چیزهایی که ارزش کمتری دارند مقایسه کرد.