تناجی
سعدی شیرازی

شمارهٔ ۱۵۸

دشمنت خود مَباد و گَر باشددیده بردوخته به تیرِ خَدَنگ
سرِ خَصمت به گُرز کوفته بادبی‌رَوان اوفتاده در صفِ جَنگ
خون و دندانْش، از دَهَن پَرتابچون اَناری که بِشکَنی به دو سنگ