شمارهٔ ۱۶۴
هوش مصنوعی: این شعر بیان می‌کند که برای برقراری نظم و نظام در جامعه، همه افراد باید به یک هدف مشترک و واحد پایبند باشند. در غیر این صورت، جامعه نمی‌تواند به درستی اداره شود. همچنین اشاره می‌کند که بزرگان و رهبران باید به این واقعیت آگاه باشند که بدون وجود مردم و رعیت، حتی بهترین رهبری نیز نمی‌تواند مؤثر باشد. به عبارتی، وجود مردم و مشارکت آنان در اداره امور اساسی است.
ضرورت است که آحاد را سَری باشدوگرنه مُلک نگیرد به‌هیچ‌روی نظام
هوش مصنوعی: هستند افرادی که باید بر رهبری و مدیریت جامعه نظارت داشته باشند و گرنه هیچگاه نمیتوان چنین جامعهای را به درستی اداره کرد.
به‌شرطِ آن‌که بداند سَرِ اَکابِرِ قومکه بی‌وجودِ رعیّت، سَری‌ست بی‌اندام
هوش مصنوعی: به شرط آن‌که بداند بزرگترهای قوم که بدون حضور مردم، رهبری بیفایده و ناتوان است.