شمارهٔ ۱۶۸

هوش مصنوعی: سگ با کسی از وضعیت بد خود شکایت می‌کند و از بی‌پناهی و مسکینی‌اش سخن می‌گوید. او نه آشیانه‌ای دارد و نه به اندازه موران غله‌ای می‌یابد. در این حال، صبر و بردباری را به عنوان ویژگی‌های خود می‌داند. احساس می‌کند که اگر هزار سنگ هم به سرش بیفتد، باز هم نتوانسته‌اند درد او را ببینند. او به زندگی سخت و خفت‌آور خود اشاره می‌کند، که حتی لقمه‌ای که از دیگران می‌گیرد، ممکن است منجر به آسیب به او شود. به جای احساس خشم چون آدمیان، زندگی ساده و آزاد را ترجیح می‌دهد و مانند گربه‌ای که نمی‌خواهد چیزی را از دیگران برباید، به بی‌نیازی خود می‌بالد. در نهایت، او از وضعیت خود نالان است و احساس می‌کند که سزاوار نفرین و سنگ نیست، اما از طرفی تأکید می‌کند که این‌ها او را به یک مردارخوار و دشمن غریب تبدیل کرده است.