شمارهٔ ۲۱۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بررسی تأثیر سکوت و تفکر در زندگی می‌پردازد. او می‌گوید در خاموشی و فکر، ویژگی‌های خاصی یافت نمی‌شود. همچنین اشاره می‌کند که هر مرحله‌ای از زندگی به نوعی خاص نیاز دارد؛ برای مثال، در مقاطعی باید به علم و بحث بپردازیم و در زمان‌های دیگر می‌توانیم به شعر و بازی‌هایی مثل شطرنج سرگرم شویم تا از دل‌زدگی رها شویم. در پایان، به ذات خداوند اشاره می‌کند که همواره ثابت و بی‌نظیر است و هیچگاه دچار تغییر نمی‌شود.
نظر کردم به چشم رای و تدبیرندیدم بِه زِ خاموشی، خِصالی
هوش مصنوعی: به نظرم رسید که وقتی به چشم فکر و تدبیر نگاه میکنم، نمیتوانم چیز بهتری از سکوت و آرامش پیدا کنم.
نگویم لَب ببند و دیده بَردوزولیکن، هر مقامی را مَقالی
هوش مصنوعی: نمیگویم که دهانت را ببند و چشمانت را ببند، اما هر موقعیتی نیاز به گفتاری مناسب دارد.
زمانی، درسِ عِلم و بحثِ تَنزیلکه باشد نَفْسِ انسان را کمالی
هوش مصنوعی: زمانی بود که علم و تعلیم معانی آسمانی به انسان کمال و ارتقاء میبخشید.
زمانی، شعر و شطرنج و حکایتکه خاطر را بُوَد دَفعِ مَلالی
هوش مصنوعی: در دورهای، شعر و شطرنج و داستانها وجود داشتند که میتوانستند احساس ناراحتی و کسالت را از ذهن دور کنند.
خدای است آن‌که ذاتِ بی‌نظیرشنگردد هرگز از حالی به حالی
هوش مصنوعی: خداوندی وجود دارد که ویژگی‌های منحصر به فردش هرگز دچار تغییر و تحول نمی‌شود.