شمارهٔ ۲۱۷

هوش مصنوعی: این شعر به تضاد بین هنرمند و بی‌هنر می‌پردازد. دیدن یک هنرمند توسط کسی که فاقد هنر است، مانند نیش زدن کژدم به روح انسان است. هر کسی که مردمانگی در وجودش نیست، نیازی به عذرخواهی ندارد، حتی اگر هنر دیگران را نبیند. در نهایت، شاعر می‌گوید که اگر راست می‌خواهی، بهتر است خارپشت را که دارای ویژگی‌ها و قابلیت‌های خود است، بر قاقم که از نظر ظاهری زیبا اما بی‌فایده است، ترجیح دهی.