شمارهٔ ۲۲۲
هوش مصنوعی: این شعر به بیان اهمیت باطن و معانی عمیق تر از ظاهر دنیا می‌پردازد. شاعر می‌گوید نباید فقط به زیبایی‌های ظاهری دنیا نظر کرد، چون اهل معنا و حکمت به این ظواهر توجهی ندارند. همچنین می‌فرماید که بهتر است انسان با تواضع و قدم‌های محکم به جلو برود تا سوار بر اسب ظاهری باشد که در هر لحظه ممکن است سقوط کند و به زمین بیفتد. در واقع، ایستادن و پایدار بودن در مسیر حقیقت و معنویت ارجح‌تر از داشتن ظاهری فریبنده است.
نظر به چشم ارادت مکن به صورت دنیاکه التفات نکردند بر وی اهل معانی
هوش مصنوعی: به چشمان عشق و ارادتت فقط به زیبایی‌های ظاهری دنیا نگاه نکن، چرا که اهل معرفت و معنویت به این دنیا توجهی ندارند.
پیاده رفتن و ماندن به از سوار بر اسپیکه ناگهت به زمین برزند چنانکه نمانی
هوش مصنوعی: بهتر است که با پای پیاده بروی و در مسیر بمانی، تا اینکه سوار بر اسبی باشی که ناگهان تو را به زمین بیندازد و نتوانی به پیش روی خود ادامه دهی.