شمارهٔ ۲۲۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به یاران خود اشاره دارد که در سفر و همراهی با کجاوه دلی از غم ندارند. او از ماه می‌خواهد که سرش را پایین بیاورد تا حال پیادگان را متوجه شود و به مشکلات آن‌ها توجه کند. این ابیات به احساس تنهایی و دلتنگی افراد پیاده اشاره دارد و خواستار همدلی و توجه بیشتر به آن‌هاست.
یاران کجاوه، غم ندارنداز منقطعان کاروانی
هوش مصنوعی: دوستانم نگران من نیستند و به افرادی که از کاروان جدا شدهاند، توجهی ندارند.
ای ماه محفه سر فرود آرتا حال پیادگان بدانی
هوش مصنوعی: ای ماه زیبا، سر خود را پایین بیاور تا پیادهروها حال تو را ببینند و بشناسند.