شمارهٔ ۲۲۵
هوش مصنوعی: این شعر به نکوهش بی‌وفایی و ناسپاسی اشاره دارد. شاعر می‌گوید که اگر حتی یک تار موی تو هم زبانی داشته باشد، باید شکر نعمت‌های خدا را به جا آوری و از کم‌لطفی بپرهیزی. او تأکید می‌کند که برقراری سلطنت و مقام به سادگی امکان‌پذیر نیست مگر اینکه در هنگام شب به درگاه معبود نیازمند باشی و به دعا و گدایی پردازی. به طور کلی، شعر بر اهمیت شکر گزاری و وفاداری به خداوند اشاره دارد.
ای که گر هر سر موییت زبانی داردشکر یک نعمت از انعام خدایی نکنی
هوش مصنوعی: ای کسی که هر تار مویت خود داستانی دارد، نمیدانی که جاری نکردن حتی یک شکر از نعمت‌های خدا چقدر ناپسند است.
حق چندین کرم و رحمت و رأفت شرطستکه به جای آوری و سست وفایی نکنی
هوش مصنوعی: برای پاسخگویی به حق و محبت و رحمتهایی که به تو شده، باید قدرش را بدانی و در وفاداری سست نباشی.
پادشاهیت میسر نشود روز به خلقتا به شب بر در معبود گدایی نکنی
هوش مصنوعی: اگر نمیتوانی روزی به مقام پادشاهی برسی، بهتر است تا شب در برابر معبود درخواست و گدایی کنی تا حاجت تو برآورده شود.