شمارهٔ ۳۰
هوش مصنوعی: این بیت از شعر به حرص و طمع انسان‌ها اشاره دارد و آن را با رفتار مورچه‌ها مقایسه می‌کند. در اینجا بیان می‌شود که یکی از انسان‌ها به طور بی‌دلیل و بی‌احتیاط زیر پا می‌رود و دیگری به سرعت دانه‌ای را می‌برد. این تصویر نشان‌دهنده‌ی رفتارهای ناپختة انسان‌ها و بی‌خبری آنها از عواقب کارهایشان است.
حرص فرزند آدم نادانمثل مورچه است در میدان
هوش مصنوعی: آدمی که به طمع و حرص مبتلاست، همچون مورچهای است که در میدانی بزرگ و پر از چالشها و خطرات در حرکت است.
این یکی مرده زیر پای دوابآن یکی دانه می‌برد به‌شتاب
هوش مصنوعی: یک نفر زیر پاهای حیوانات در حال مرگ است، در حالی که نفر دیگر به سرعت گندم می‌برد.