حکایت شمارهٔ ۲۲
هوش مصنوعی: داستانی از یک عابد روایت شده که شبی ده من غذا خورد و تا صبح در نماز مشغول بود. یک انسان صاحب دل این را شنید و گفت: اگر او به جای این خوردن زیاد، نیم نانی می‌خورد و استراحت می‌کرد، از او بهتر بود. او اشاره می‌کند که دل باید از طعام خالی باشد تا بتواند نور معرفت را ببیند و اگر دل پر باشد، حکمت را نخواهد فهمید.
عابدی را حکایت کنند که شبی ده مَن طعام بخوردی و تا سحر خَتْمی در نماز بکردی.
هوش مصنوعی: روایت شده است که عابدی در شبی ده من غذا خورد و تا سحر در نماز مشغول به ذکر و عبادت بود.
صاحبدلی شنید و گفت: اگر نیم نانی بخوردی و بخفتی، بسیار از این فاضل‌تر بودی.
هوش مصنوعی: یکی از حکیمان گفت: اگر تو کمی نان میخوردی و استراحت میکردی، به مراتب از این فرد دانشمندتر بودی.
اندرون از طعام خالی دارتا در او نورِ معرفت بینی
شکم از خوردنی تُهی دار تا به کمخواری، دیدهات به فروغِ دانش روشن شود.
تهی از حکمتی به علّتِ آنکه پُری از طعام تا بینی
تو از علم بدان سبب تهیدست ماندهای که معده تا بینی از خوردنی میانباری.