حکایت شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: عربی در بیابان به شدت تشنه بود و آرزو میکرد ای کاش روزی پیش از مرگش به آرزوی خود برسد و در کنار نهر آبی آرامش بیابد.
یکی از عرب در بیابانی از غایتِ تشنگی میگفت:
هوش مصنوعی: یک عرب در بیابانی به خاطر تشنگی شدیدش میگفت:
یا لَیْتَ قَبْلَ مَنِیَّتي یَوْماً أَفُوزُ بِمُنْیَتينَهْراً تُلاطِمُ رُکْبَتي وَ أَظَلُّ أَمْلَأُ قِرْبَتي
ای کاش پیش از مرگم روزی به آرزوی خود برسم؛ رودی که موجش بر زانوی من زند و من [در آن] به پر کردنِ مَشکِ خود مشغول گردم.