حکایت شمارهٔ ۱۱
هوش مصنوعی: در این متن، فردی از مستعربان بغداد در مورد مردان همجنسگرا (مرد) صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که این افراد وقتی که لطیف و زیبا هستند، رفتار نازک‌دلی دارند، اما هنگامی که به درشتی و سختی می‌افتند، دیگر نازک‌خویی نمی‌کنند. او اضافه می‌کند که اگر این فرد زیبا و شیرین‌زبان باشد، ممکن است در باطن تلخ‌خویی و تندخو باشد. در نهایت، او می‌گوید که وقتی به سن و سالی می‌رسند و موهای صورتشان در می‌آید، دیگر به محبت و دوستی متمایل می‌شوند.
یکی را پرسیدند از مُسْتَعْرِبانِ بغداد: مٰا تَقُولُ فِی الْمُرْدِ؟
مُسْتَعْرِب: غیر عربِ در عرب درآمده / مٰا تَقُولُ فِی الْمُرْدِ؟: دربارهٔ سادهرویان چه گویی؟
گفت: لا خَیْرَ فیهِمْ مادامَ اَحَدُهُمْ لَطیفاً یَتَخاشَنُ؛ فَاِذا خَشُنَ یَتَلاطَفُ؛ یعنی چندان‌که خوب و لطیف و نازک‌اندام است، درشتی کند و سختی؛ چون سخت و درشت شد چنان که به کاری نیاید، تلطّف کند و درشتی نماند.
هوش مصنوعی: او گفت: هیچ خیری در این افراد نیست؛ تا زمانی که یکی از آنها با لطافت برخورد می‌کند، همواره درشتی به خود میگیرد. اما وقتی که سخت و درشت میشود، دوباره تلاش می‌کند تا لطیف و خوشبرخورد باشد. به عبارت دیگر، هرچقدر که آنها نازک و لطیف به نظر می‌رسند، وقتی که سخت و درشت می‌شوند، دیگر به هیچ کار نمیآیند و سپس سعی میکنند دوباره رفتار نرم و خونگرم داشته باشند.
اَمْرَد آن گه که خوب و شیرین استتلخ گفتار و تندخوی بود
هوش مصنوعی: وقتی کسی زیبا و دلپذیر است، سخن تلخ و تند او نشاندهندهی کاردانی یا ناپسندی اوست.
چون به ریش آمد و به لعنت شدمردم آمیز و مهرجوی بود
هوش مصنوعی: زمانی که انسان به زمان پیری و مشکلات میرسد، دیگر نمیتواند مانند گذشته محبوب و مورد مهر و محبت مردم باشد و به نوعی مورد نکوهش قرار میگیرد.