حکمت شمارهٔ ۲۲
این متن درباره روش برخورد با دشمنان است؛ که باید در هنگام اتحاد دشمنان با همدیگر، نگران بود و منتظر خطر بود اما وقتی که با هم به جنگ میپردازند جای نگرانی نیست و باید زندگی را به شادی و آسودگی گذراند.
چو بینی که در سپاه دشمن تفرقه افتاده است، تو جمع باش. و گر جمع شوند، از پریشانی اندیشه کن.
وقتی ببینی در صفوف دشمن، اختلاف و پراکندگی ایجاد شده میتوانی خاطرجمع و آسوده باشی. و اگر دیدی که متحد شدند، جای نگرانی هست.
برو با دوستان آسوده بنشینچو بینی در میان دشمنان جنگ
اگر دشمنان را در حال جنگ با یکدیگر میبینی، جای نگرانی نیست و تو با دوستان خود روزگار را به شادی بگذران.
وگر بینی که با هم یکزبانندکمان را زه کن و بر باره بر سنگ
اما اگر دشمنانت را علیه خود همزبان و متحد دیدی، آماده جنگ شو و ابزار جنگ را مهیا کن. (بر باره بر سنگ: سنگها را بر روی دیوار دژ ببر و آماده کن)