تناجی
سعدی شیرازی

حکمت شمارهٔ ۴۳

هرکه با بزرگان ستیزد، خون خود ریزد.
خویشتن را بزرگ پنداریراست گفتند یک دو بیند لوچ
زود بینی شکسته پیشانیتو که بازی کنی به سر با قوچ