حکمت شمارهٔ ۵۹
هوش مصنوعی: در این شعر، گفته میشود که عالمان نباید از جهل عامیان به سادگی بگذرند، زیرا این کار میتواند هم به عالم و هم به جاهل آسیب برساند. اگر عالم با بیخودان با لطافت و خوش رفتاری کند، تنها باعث افزایش تکبر و خودپسندی آنها خواهد شد.
عالِم را نشاید که سفاهت از عامی به حلم درگذراند که هر دو طرف را زیان دارد: هیبت این کم شود و جهل آن مستحکم.
هوش مصنوعی: عالِم نباید از نادانی که خطا میکند بگذرد، زیرا این کار به نفع هیچکدام نیست: اعتبار عالم کاهش مییابد و نادانی نیز ریشهدارتر میشود.
چو با سفله، گویی به لطف و خوشیفزون گرددش کبر و گردنکشی
هوش مصنوعی: وقتی با انسانهای پست و نالایق همراه میشوی، گویی که این همراهی باعث میشود خودپسندی و تکبر در آنها بیشتر شود.