حکمت شمارهٔ ۸۶
هوش مصنوعی: این شعر به مقایسه انسان و سگ می‌پردازد. شاعر می‌گوید که سرنوشت و اجل کائنات بر اساس ظاهر آدمی است، ولی در عوض سگ که موجودی اذل و حق‌شناس است، در درک وفاداری و سپاسگزاری بسیار برتر از انسان‌های ناسپاس است. همچنین اشاره می‌کند که سگ هرگز لقمه‌ای را فراموش نمی‌کند، حتی اگر با سختی و تندی مواجه شود. این شعر به ارزش وفاداری و سپاسگزاری در برابر بی‌احترامی انسان‌ها تأکید دارد.
اَجَلّ کائنات از روی ظاهر آدمیست، و اَذلّ موجودات سگ. و به اتّفاقِ خردمندان، سگِ حق‌شناس بِه از آدمی ناسپاس.
هوش مصنوعی: آدمی نماینده بزرگترین موجودات است، اما در مقابل، سگ نشاندهنده پایینترین موجودات به شمار میرود. به گفته خردمندان، سگهایی که میدانند و قدردانند، از آدمیانی که ناسپاس هستند بهترند.
سگی را لقمه‌ای هرگز فراموشنگردد ور زنی صَد نوبتش سنگ
یک سگ، لقمه غذایی که به او دادهای را هرگز فراموش نمی‌کند، حتی اگر او را بارها با سنگ هم زده باشی.
و گر عمری نوازی سفله‌ای رابه کمتر تندی آید با تو در جنگ
اما به بعضی از آدمها اگر یک عمر خوبی و محبت کنی، بلافاصله با کوچکترین خطا یا تندی، آزرده و قدرنشناس و گلهمند خواهند شد.