حکمت شمارهٔ ۹۹
هوش مصنوعی: عاقل وقتی که مشکل یا اختلافی پیش می‌آید، به سرعت رهایی مییابد و اگر صلحی ببیند، در آنجا آرام میگیرد چون آنجا امنیت است و در اینجا خوشی وجود دارد. مقامر (سواری) باید شتاب داشته باشد، اما در واقع نمیتواند همیشه به خوبی عمل کند. هزار بار چراگاه (محل آرام) بهتر از میدان جنگ است، اما آدم نمیتواند همه چیز را تحت کنترل داشته باشد.
عاقل چون خلاف اندر میان آمد بجهد و چو صلح بیند لنگر بنهد که آنجا سلامت بر کران است و اینجا حلاوت در میان.
انسان عاقل وقتی می‌بیند که اوضاع بر وفق مراد نیست و مخالفت و اختلاف به وجود آمده یا می‌آید از آن دوری می‌کند. و در موقعیت‌هایی که اوضاع را آرام ببیند، می‌ایستد و با خیال راحت در آن وضعیت (یا مکان) توقف می‌کند. زیرا در موقعیت اول، امنیت و سلامت در لبه‌ی خطر است و در یک آن از بین می‌رود، اما در موقعیت دوم آرامش و آسایش و خوشی برقرار است.
مقامر را سه شش می‌باید، ولیکن سه یک می‌آید.
قمارباز دلش می‌خواهد (نیاز دارد که) تاس سه بار «شش» بیاید اما در عمل سه بار «یک» نصیبش می‌شود. [چون زندگی دنیا لزوماً مطابق میل ما نیست]
هزار باره چراگاه خوشتر از میدانولیکن اسب ندارد به دست خویش عنان
برای یک اسب، بهترین وضعیت و آرمانی‌ترین حالت این است که هزار بار در چراگاه باشد و بچرد، تا اینکه یکبار در میدان جنگ باشد. اما زندگی بر مراد اسب نیست چون اسب اختیار خود را ندارد [همانطور که دنیا مطابق میل ما هم نیست و ما انسان‌ها اختیاری برای اینکه همه چیز را مطابق میل‌مان کنیم نداریم] (یعنی هر کسی می‌داند آرامش بهتر از سختی است، اما همیشه اختیار اوضاع در دست انسان نیست، پس باید با سختی‌ها و بداقبالی‌ها و تلخی‌ها کنار آمد و آرزوهای دور و دراز و رویایی را کنار گذاشت.)