غزل شمارهٔ ۳۰۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دوست خود از درد و رنجی که در عشق و جدایی احساس می‌کند، سخن می‌گوید. او از دوستش می‌خواهد که به کمکش بشتابد و او را نجات دهد. شاعر از ناتوانی و غرق شدن در دریای غم سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که هر روز بیشتر از قبل به یاری نیاز دارد. همچنین، او به عشقش و آرزو برای دستیابی به وصال اشاره می‌کند و از اینکه به خاطر معشوقش دل به خطر داده است، می‌گوید. در انتها، شاعر می‌گوید که او بارها از دوستش طلب یاری کرده و امیدوار است که این بار به خاطر محبتش کمک کند.
دل برگرفتی از برم ای دوست دست گیرکز دست می‌رود سرم ای دوست دست گیر
هوش مصنوعی: ای دوست، تو که دل مرا گرفتی، لطفاً به کمکم بیا، زیرا که سرم دارد از دست می‌رود.
شرط است دستگیری درمندگان و منهر روز ناتوان‌ترم ای دوست دست گیر
هوش مصنوعی: برای کمک به نیازمندان، باید با محبت و دلسوزی پیش برویم. من هر روز احساس ناتوانی بیشتری میکنم، ای دوست، لطفاً به من یاری برسان.
پایاب نیست بحر غمت را و من غریقخواهم که سر برآورم ای دوست دست گیر
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به احساس عمیق غم و اندوه خود اشاره می‌کند و می‌گوید که این غم به پایان نمیرسد. او به دوستش می‌گوید که در این وضعیت ناامیدکننده، تنها امیدش این است که دست او را بگیرد و به او کمک کند تا از این غم و غصه نجات یابد.
سر می‌نهم که پای برآرم ز دام عشقوین کی شود میسرم ای دوست دست گیر
هوش مصنوعی: من سرم را پایین میآورم تا از دام عشق رهایی یابم، اما نمیدانم این آزاد شدن چه زمانی ممکن خواهد بود. ای دوست، یاریام کن.
دل جان همی‌سپارد و فریاد می‌کندکآخر به کار تو درم ای دوست دست گیر
هوش مصنوعی: دل فرمانبردار است و با صدای بلند از تو می‌خواهد که در کارهایش به او کمک کنی، ای دوست.
راضی شدم به یک نظر اکنون که وصل نیستآخر بدین محقرم ای دوست دست گیر
هوش مصنوعی: اکنون که به وصالت دسترسی ندارم، تنها به یک نگاه از تو راضی هستم. ای دوست، در این شرایط سخت و ناتوانی، به من کمک کن.
از دامن تو دست ندارم که دست نیستبر دستگیر دیگرم ای دوست دست گیر
هوش مصنوعی: دوست عزیز، من هیچ امیدی به کمک دیگران ندارم، زیرا تنها به محبت و حمایت تو نیاز دارم.
سعدی نه بارها به تو برداشت دست عجزیک بارش از سر کرم ای دوست دست گیر
هوش مصنوعی: سعدی بارها به تو کمک خواسته و به ناتوانی خود اعتراف کرده، اما فقط یک بار از روی مهر و محبت، ای دوست، به او یاری کن.