غزل شمارهٔ ۳۲۱
هوش مصنوعی: این شعر دربارهی عشق و احساسات عمیق انسانی است. شاعر بیان میکند که کسی که به او عشق ورزیده، میخواهد او را از بین ببرد اما او به سلامت آن شخص اهمیت میدهد و هیچکس نمیتواند او را سرزنش کند. او به این نکته اشاره میکند که باغ عشق فقط به تماشا میدهد و ثمرهای ندارد و مشکلات عشق به هیچ دارویی درمان نمیشود. همچنین بیان میکند که اگر کسی حاضر نباشد برای عشق و آرزوهایش جان و مالش را بدهد، نباید نگران عواقب باشد. شاعر در نهایت آرزو میکند اگر بار دیگر در قیامت شخص محبوبش را ببیند، میخواهد گناهان او را به دوش بکشد و به او کمک کند. او به سعدی توصیه میکند که به خبرهای خوب گوش ندهد و به عشق و آرزوهای خود وفادار باشد.
آن که هلاک من همیخواهد و من سلامتشهر چه کند ز شاهدی، کس نکند ملامتش
او مرگ مرا میخواهد و من سلامتیش را. با آن زیبایی که دارد هر چه کند کسی بر او خرده نمی گیرد.
میوه نمیدهد به کس، باغ تفرج است و بسجز به نظر نمیرسد، سیب درخت قامتش
شبیه باغی برای تفریح و تفرج است که میتوان از زیباییش لذت برد ولی میوه ای نصیبت نمی کند. میوه هایش دور از دسترس است و فقط میتوانی به آنها نگاه کنی (همزمان کنایه ای از قدبلندش نیز دارد)
داروی دل نمیکنم، کان که مریض عشق شدهیچ دوا نیاورد، باز به استقامتش
هوش مصنوعی: دارویی برای دل بیمار عشق وجود ندارد، زیرا هیچ درمانی نمیتواند او را دوباره به حال طبیعیاش برگرداند.
هر که فدا نمیکند، دنیی و دین و مال و سرگو غم نیکوان مخور، تا نخوری ندامتش
هوش مصنوعی: هر کسی که حاضری نیست از چیزهای با ارزش مثل دنیا، دین، مال و جانش بگذرد، نباید نگران غم خوبان باشد، زیرا اگر این فداکاری را نکند، در آینده پشیمان خواهد شد.
جنگ نمیکنم اگر دست به تیغ میبردبلکه به خون مطالبت هم نکنم قیامتش
AI: من به جنگ و خونریزی دست نمیزنم، حتی اگر دیگران به سراغ جنگ بروند. من نمیخواهم برای خواستههایم، به خونریزی و ویرانی دامن بزنم. (تصحیح AI: من به جنگ و خونریزی دست نمیزنم، حتی اگر او دست به شمشیر برد. به روز قیامت هم بابت خون ریختهام از او طلبی نمیکنم.)
کاش که در قیامتش، بار دگر بدیدمیکانچه گناه او بود، من بکشم غرامتش
هوش مصنوعی: ای کاش در روز قیامت دوباره او را میدیدم تا بتوانم عواقب گناهانش را به دوش بگیرم و هزینهاش را بپردازم.
هر که هوا گرفت و رفت از پی آرزوی دلگوش مدار _سعدیا!- بر خبر سلامتش
هوش مصنوعی: هر کس که به دنبال آرزوهای دلش رفت و از دنیا رفت، سعدی، به اخبار سلامت او گوش نده.