غزل شمارهٔ ۳۳۵
هوش مصنوعی: این شعر به حسرت و آرزوی عشق اشاره دارد. شاعر از اشتیاق و longing برای محبوبش سخن می‌گوید و در عین حال اشاره می‌کند که نصیحت‌های دیگران به او فایده‌ای ندارد. او درباره‌ی تأثیر عشق و احساسات عمیق و ناپایدار صحبت می‌کند و از دوگانگی بین عشق و غم یاد می‌کند. همچنین به بی‌ثباتی یاران و دوستان اشاره کرده و می‌گوید در بحران‌ها، کسانی که قول یاری داده‌اند، به سادگی فراموش می‌شوند. شاعر با نهایت احساس از عشق و دوستی حقیقی سخن می‌گوید و به پیوند عمیق انسانی تأکید می‌کند.
یکی را دست حسرت بر بناگوشیکی با آن که می‌خواهد در آغوش
هوش مصنوعی: شخصی به شدت آرزو می‌کند که با معشوقش باشد، در حالی که دیگری واقعاً در آغوش اوست.
نداند دوش‌بر‌دوش حریفانکه تنهامانده چون خُفت از غمش دوش؟
هوش مصنوعی: او نمیداند که شب گذشته در کنار رقبایش تنها مانده و از غمش بیخواب شده است.
نکوگویان نصیحت می‌کنندمز من فریاد می‌آید که خاموش
هوش مصنوعی: نیکوکاران نصیحت میکنند که باید سکوت کرد، اما من از عمق وجودم فریاد میزنم که باید حرف بزنم.
ز بانگ رود و آوای سرودمدگر جای نصیحت نیست در گوش
هوش مصنوعی: ديگر جاي نصيحت و پند در گوشم نيست، تنها صداي رود و آواز سرود را ميشنوم.
مرا گویند چشم از وی بپوشانورا گو برقعی بر خویشتن پوش
هوش مصنوعی: مرا میگویند که از او چشم بپوشم، اما من به او میگویم که خود را بپوشاند.
نشانی زان پری تا در خیال استنیاید هرگز این دیوانه با هوش
AI تصحیحشده: هرگز نمیتواند دیوانهای با هوش (شود، تا) به نشانی (از) آن پری فکر (می)کند؛ چون آن نشانه تنها در خیال وجود دارد و واقعیت ندارد.
نمی‌شاید گرفتن چشمه چشمکه دریای درون می‌آورد جوش
هوش مصنوعی: نباید چشمه چشم را ببندیم، زیرا این کار باعث میشود احساسات درون ما به شدت فوران کند و آزاد نشود.
بیا تا هر چه هست از دست محبوببیاشامیم اگر زهر است اگر نوش
هوش مصنوعی: بیا تا همه چیز را که از طرف محبوب است، بپذیریم و استفاده کنیم، فرقی نمیکند که تلخ است یا شیرین.
مرا در خاک راه دوست بگذاربرو گو دشمن اندر خون من کوش
AI تصحیحشده: مرا در خاک روی راه دوست بگذار و به دشمن بگو که در (ریختن) خون من تلاش کند.
نه یاری سست‌پیمان است سعدیکه در سختی کند یاری فراموش
هوش مصنوعی: سعدی می‌گوید: کسی که در زمان سختی به یاری ما نمیآید، در واقع دوستی قابل اعتماد نیست و پیمان او سست است.