غزل شمارهٔ ۴۲۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان شادی و سرخوشی خود از دیدار معشوق و حالاتی که پس از آن تجربه می‌کند، می‌پردازد. او به زیبایی‌های معشوق و لذت از عشق اشاره می‌کند و حس خوشبختی را در خود احساس می‌کند. شاعر از این‌که در این دنیا به چنین خوشبختی دست یافته تعجب می‌کند و این احساس را به نوعی پاداش می‌داند. همچنین، او به بی‌نیازی از دنیا و شوق دیدار معشوق اشاره می‌کند و در نهایت به ستایش بخت خویش و نعمت عشق می‌پردازد. این شعر در نهایت حس عمیق عشق و زیبایی را به تصویر می‌کشد.
منم یا رب در این دولت که روی یار می‌بینمفراز سرو سیمینش گلی بر بار می‌بینم
هوش مصنوعی: من در این لحظه خوشحالی و دولت که چهرهی محبوبم را می‌بینم، مانند گلی که بر روی درخت سرو زیبای او شکوفه زده است، احساس سرخوشی میکنم.
مگر طوبی برآمد در سرابستان جان منکه بر هر شعبه‌ای مرغی شکرگفتار می‌بینم
هوش مصنوعی: آیا در سرابستان وجودم، درختی سرسبز برپا شده است که بر هر شاخهاش پرندهای خوشزبان و شکرین سخن میزند؟
مگر دنیا سر آمد کاین چنین آزاد در جنتمی بی‌درد می‌نوشم گل بی‌خار می‌بینم
هوش مصنوعی: شاید روزی دنیا به پایان برسد که من بتوانم با آرامش در بهشت زندگی کنم، بدون درد و رنج، و گلهای زیبا را بدون خار ببینم.
عجب دارم ز بخت خویش و هر دم در گمان افتمکه مستم یا به خوابم یا جمال یار می‌بینم
هوش مصنوعی: من از تقدیر خود شگفتزدهام و هر لحظه در شگفتم که آیا به مستی دچار شدهام یا در خواب هستم، یا این‌که زیبایی یار را می‌بینم.
زمین بوسیده‌ام بسیار و خدمت کرده تا اکنونلب معشوق می‌بوسم رخ دلدار می‌بینم
هوش مصنوعی: من تا به امروز بارها زمین را بوسیده‌ام و به خدمت مشغول بودهام، حالا به جای آن، لبهای معشوق را می‌بوسم و چهره دلبر را نظاره میکنم.
چه طاعت کرده‌ام گویی که این پاداش می‌یابمچه فرمان برده‌ام گویی که این مقدار می‌بینم
تصحیح AI: انگار من چه کار نیکو یا اطاعتی انجام دادهام که اینقدر پاداش میگیرم، یا چه قدر از دستورات پیروی کرده‌ام که این ارج و قدر را تجربه میکنم. (AI: انگار من چه کار نیکو یا اطاعتی انجام دادهام که اینقدر پاداش میگیرم، یا چه قدر از دستورات پیروی کرده‌ام که اینگونه بلاها و مشکلات را تجربه میکنم.)
تویی یارا که خواب آلود بر من تاختن کردیمنم یا رب که بخت خود چنین بیدار می‌بینم
هوش مصنوعی: تو ای دوست، با حالتی خوابآلود به من حمله کردی و من، ای خدای من، می‌بینم که بخت من اینقدر بیدار و آگاه است.
چو خلوت با میان آمد نخواهم شمع کاشانهتمنای بهشتم نیست چون دیدار می‌بینم
تصحیح AI: وقتی با او خلوت میکنم، دیگر نیازی به روشنایی شمع در خانهام ندارم؛ چون دیدن چهرهات برای من از بهشت هم خواستنیتر است. (AI: وقتی در تنهایی به فکر میروم، دیگر نیازی به روشنایی شمع در خانهام ندارم؛ چون دیدن چهرهات برای من از بهشت هم خواستنیتر است.)
کدام آلاله می‌بویم که مغزم عنبرآگین شدچه ریحان دسته بندم چون جهان گلزار می‌بینم
هوش مصنوعی: کدام گل زیبا را ببویم که ذهنم پر از خوشبویی شد؟ چه عطر دلانگیزی به دسته ریحانم می‌آید که انگار تمام دنیا را پر از گل می‌بینم.
ز گردون نعره می‌آید که اینت بوالعجب کاریکه سعدی را ز روی دوست برخوردار می‌بینم
هوش مصنوعی: از آسمان صدایی به گوش میرسد که نشاندهندهی شگفتی است؛ چون می‌بینم سعدی را که از روی دوستی بهرهمند شده است.