غزل شمارهٔ ۴۴۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به محبوب خود می‌گوید که هرچقدر بخواهد می‌تواند بر او سخت بگیرد، اما او از دامن محبوبش دست نخواهد کشید. او اشاره می‌کند که دلش به گونه‌ای صید شده که دیگر نمی‌تواند به آرامش برسد و از زنجیر محبت او رها نمی‌شود. شاعر از محبوب می‌خواهد که مانند سروی زیبا در دل دنیا قرار بگیرد و بر کاشته شدن او تاکید دارد. او همچنین می‌گوید که عشق و دیدار محبوبش برای او جهان را روشن کرده و حتی بدون زیورآلات هم زیباست. در پایان، از او دعوت می‌کند که به مهمانی‌اش بیاید و از آتش عشق و دلتنگی‌اش سخن می‌گوید و به وفاداری و بی‌گناهی خود در عشق اشاره می‌کند.
بکن چندان که خواهی جور بر منکه دستت بر نمی‌دارم ز دامن
هوش مصنوعی: هرچقدر که بخواهی بر من ظلم کن، اما من هرگز از دامن تو جدا نخواهم شد.
چنان مرغ دلم را صید کردیکه بازش دل نمی‌خواهد نشیمن
هوش مصنوعی: تو چنان دل مرا به دام انداختی که دیگر نه دلم می‌خواهد به خانهام برگردم.
اگر دانی که در زنجیر زلفتگرفتار است در پایش میفکن
هوش مصنوعی: اگر میدانی که او به خاطر زلفهای تو در بند و زنجیر است، نباید او را بیشتر به زنجیر بیندازی.
به حسن قامتت سروی در آفاقنپندارم که باشد غالب‌الظن
هوش مصنوعی: به زیبایی قامت تو، نمیتوانم فکر کنم که برگ سروی در جهان وجود داشته باشد که از تو زیباتر باشد.
الا ای باغبان! این سرو بنشانو گر صاحب دلی، آن سرو برکن
هوش مصنوعی: ای باغبان، این سرو را بکار و اگر شخصی دلسوختهای هست، آن سرو را برای او بردار.
جهان روشن به ماه و آفتاب استجهان ما به دیدار تو روشن
هوش مصنوعی: جهان با نور ماه و خورشید روشن است، اما دنیا برای ما با دیدن تو روشن و پرنور میشود.
تو بی‌زیور محلّایی و بی‌رختمزکّایی و بی‌زینت مزیّن
هوش مصنوعی: تو بدون زینت و آرایش، زیبایی خاصی داری و حتی بدون لباس و زیور هم جذاب و دلخواهی.
شبی خواهم که مهمان من آییبه کام دوستان و رغم دشمن
هوش مصنوعی: شبی را تصور میکنم که تو مهمان من خواهی بود، شبی که دوستیها را جشن میگیریم و بر دشمنان غلبه میکنیم.
گروهی عام را کز دل خبر نیستعجب دارند از آه سینهٔ من
هوش مصنوعی: گروهی از مردم که از حال دل من خبر ندارند، از ناله و آه من شگفتزده هستند.
چو آتش در سرای افتاده باشدعجب داری که دود آید ز روزن
هوش مصنوعی: وقتی آتش در خانهای شعلهور باشد، چطور میتوان انتظار داشت که دود از در یا پنجره بیرون نیامد؟
تو را خود هر که بیند دوست داردگناهی نیست بر سعدی معین
هوش مصنوعی: هر کس تو را ببیند دوستت میدارد و این خطایی نیست بر سعدی معین.