غزل شمارهٔ ۴۴۷
هوش مصنوعی: این شعر به استقبال بهار و نوروز می‌پردازد و به زیبایی‌های فصل جدید اشاره می‌کند. شاعر از فرارسیدن بهار و پایان زمستان خبر می‌دهد و به شادی و طراوتی که با خود به همراه دارد، اشاره می‌کند. او همچنین به نسیم صبحگاهی، آواز پرندگان و گل‌های باغچه می‌پردازد و از زیبایی و نشاط این فصل صحبت می‌کند. شاعر به ارتباطات انسانی نیز اشاره دارد و نشان می‌دهد که دوستی و محبت در این دوران اهمیت دارد. در نهایت، شاعر می‌گوید که زندگی و نشاط هنگام رسیدن به فرح و شادابی دچار گزند نخواهد شد و از زیبایی‌های طبیعت بهره‌مند خواهد شد.
برخیز که می‌رود زمستانبگشای در سرای بستان
هوش مصنوعی: برزخیز و آماده باش، چرا که زمستان در حال رفتن است و درب باغ را باز کن تا بهار بیاید.
نارنج و بنفشه بر طبق نهمنقل بگذار در شبستان
هوش مصنوعی: نارنج و بنفشه را روی طبق بگذار و در شبستان قرار بده.
وین پرده بگوی تا به یک بارزحمت ببرد ز پیش ایوان
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که پردهای که بین ما و صحنهای دیگر وجود دارد، بهتر است کنار برود تا همه چیز به وضوح دیده شود و زحمت و دشواریها از پیشروی ما برداشته شود.
برخیز که باد صبح نوروزدر باغچه می‌کند گل افشان
هوش مصنوعی: بیدار شو که باد صبحگاهی نوروز در باغچه گلها را پخش می‌کند.
خاموشی بلبلان مشتاقدر موسم گل ندارد امکان
هوش مصنوعی: بلبلان عاشق در فصل شکوفایی گل، نمیتوانند خاموش بمانند.
آواز دهل نهان نمانددر زیر گلیم و عشق پنهان
هوش مصنوعی: صدای دهل هرگز نمیتواند در زیر گلیم پنهان بماند و عشق هم نمیتواند مخفی بماند.
بوی گل بامداد نوروزو آواز خوش هزاردستان
هوش مصنوعی: عطر گل در صبح روز نوروز و صدای دلنشین هزار ساز و نوا.
بس جامه فروخته‌ست و دستاربس خانه که سوخته‌ست و دکان
هوش مصنوعی: بسیاری از لباسها و دستارها فروخته شدهاند، و خانهها و دکانهای زیادی نیز به آتش کشیده شدهاند.
ما را سر دوست بر کنار استآنک سر دشمنان و سندان
هوش مصنوعی: دوست ما را در نظر دارد و به خاطر او به خوبی و با عشق رفتار می‌کند، اما دشمنان بر ما سخت میگیرند و به ما آسیب میزنند.
چشمی که به دوست برکند دوستبر هم ننهد ز تیرباران
هوش مصنوعی: چشمی که به معشوق نگاه می‌کند، هرگز طوری نمیشود که به دلیل تیرهای عشق و بیوفایی او ناراحت و غمگین شود.
سعدی چو به میوه می‌رسد دستسهل است جفای بوستانبان
هوش مصنوعی: سعدی وقتی به میوه می‌رسد، به راحتی و بدون زحمت به آن دست مییابد، حتی اگر به باغبان خشونت و نادانی شود.