غزل شمارهٔ ۴۶۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان حسرت و شوق به همراهی یاران و دوستان می‌پردازد. او از لذت و شادی دیدار با دوستان و خوردن حلوای آشتی سخن می‌گوید و می‌نالد که زندگی بدون دوستان چه تلخ و ناامیدکننده است. شاعر اشاره می‌کند که حتی اگر کسی رفتار بدی داشته باشد، با آمدن او باید عذرش را پذیرفت. فراق و جدایی از عشق نیز به شدت آزاردهنده است و او زندگی بدون وصال را همچون کشتن نفس می‌داند. شاعر در نهایت بیان می‌کند که اگر کسی ارزش لحظات وصال را نشناسد، باید مدتی را در جدایی سپری کند و می‌گوید که مردن به خاطر عشق باید از نوع انسانی و با ارزش باشد، نه همچون حیوانات.
چه خوش بود دو دلارام دست در گردنبه هم نشستن و حلوای آشتی خوردن
هوش مصنوعی: چقدر خوب است که دو دلبر باهم بر گردن یکدیگر بیفتند و با هم صمیمی شوند و حلوای آشتی بخورند.
به روزگار عزیزان که روزگار عزیزدریغ باشد بی‌دوستان به سر بردن
هوش مصنوعی: زندگی بدون دوستان، حتی در بهترین روزها هم معنی ندارد و ارزش آن را از دست میدهد.
اگر هزار جفا سروقامتی بکندچو خود بیاید عذرش بباید آوردن
هوش مصنوعی: اگر کسی هزاران ظلم و بدی هم بکند، وقتی خودش بیاید، باید عذر او را بپذیریم و به نوعی او را ببخشیم.
چه شکر گویمت ای باد مشک‌بوی وصالکه بوستان امیدم بخواست پژمردن
هوش مصنوعی: ای باد خوشبو، چقدر باید از تو سپاسگزاری کنم که بوی وصال را به من هدیه میدهی، در حالی که باغ امید من در حال پژمردن است.
فراق روی تو هر روز نفس کشتن بودنظر به شخص تو امروز روح پروردن
تصحیح AI: هر روزی که از دیدن تو دور بودم، حس میکردم به مانند خودکشی است، اما امروز وقتی به چهرهات نگاه میکنم، احساسی تازه و سرشار از زندگی پیدا میکنم. (AI: هر روزی که از دیدن تو دور بودم، حس میکردم نفس کشیدن سخت شده است، اما امروز وقتی به چهرهات نگاه میکنم، احساسی تازه و سرشار از زندگی پیدا میکنم.)
کسی که قیمت ایام وصل نشناسدببایدش دو سه روزی مفارقت کردن
هوش مصنوعی: کسی که ارزش و زیبایی لحظات کنار هم بودن را درک نکند، باید چند روزی از کسی که با اوست دور باشد تا بفهمد.
اگر سری برود بی‌گناه در پاییبه خرده‌ای ز بزرگان نشاید آزردن
هوش مصنوعی: اگر فردی بی‌گناه دچار مشکل یا آسیب شود، نباید به خاطر قربانی شدن او کسی را که در مقام بالاتری قرار دارد، مورد سرزنش قرار داد.
به تازیانه گرفتم که بی‌دلی بزنیکجا تواند رفتن کمند در گردن
تصحیح AI: گیرم با تازیانه به عاشقی ضربه بزنی، با دل شکستهاش کجا میتواند برود، چون کمندی که در گردن او است، نمیگذارد به راحتی فرار کند. (AI: من با تازیانه به تو ضربه میزنم تا ببینم دل شکستهات کجا میتواند برود، چون کمندی که در گردن تو است، نمیگذارد به راحتی فرار کنی.)
کمال شوق ندارند عاشقان صبورکه احتمال ندارد بر آتش افسردن
هوش مصنوعی: عاشقان صبور دیگر شوق کمال ندارند، زیرا معلوم است که نمیتوانند در آتش عشق دوام بیاورند.
گر آدمی صفتی سعدیا به عشق بمیرکه مذهب حیوان است همچنین مردن
تصحیح AI: ای سعدی، اگر ویژگیای انسانی داری، باید در عشق بمیری، زیرا مردن به خاطر عشق، از ویژگیهای انسانی است و مردن به خاطر چیزهای دیگر مانند حیوانات، نشانه حقیقت انسانیت نیست. (AI: اگر انسانی ویژگیای از سعدی داشته باشد، باید در عشق بمیرد، زیرا مردن به خاطر عشق، از ویژگیهای انسانی است و مردن به خاطر چیزهای دیگر مانند حیوانات، نشانه حقیقت انسانیت نیست.)