غزل شمارهٔ ۴۶۴
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و رنج های آن صحبت می‌کند. شاعر به ناتوانی خود در رسیدن به معشوق اشاره دارد و می‌گوید که اگرچه نمی‌تواند به او دست یابد، چاره‌ای جز دیدن و حسرت خوردن ندارد. او بیان می‌کند که عشق مستلزم تحمل درد و تحمل جدایی است و انسان باید به وضع کنونی‌اش صبر کند. همچنین، او به این نکته می‌پردازد که عشق واقعی به تلاش و فداکاری نیاز دارد و در نهایت می‌گوید عشق، حتی اگر به دوری و فاصله منجر شود، ارزشمند است. شاعر به زیبایی معشوق و سختی‌های عشق نیز اشاره می‌کند و نتیجه می‌گیرد که نگه داشتن نگاه از معشوق، هم سخت و هم ضروری است.
دست با سرو روان چون نرسد در گردنچاره‌ای نیست به جز دیدن و حسرت خوردن
هوش مصنوعی: وقتی که دست به آرزوهای بزرگ نمیرسد، هیچ راهی جز دیدن و حسرت خوردن باقی نمیماند.
آدمی را که طلب هست و توانایی نیستصبر اگر هست و گر نیست بباید کردن
هوش مصنوعی: انسانی که خواهان چیزی است اما توانایی دستیابی به آن را ندارد، اگر صبر داشته باشد باید صبر کند و اگر ندارد باید خود را آماده کند.
بند بر پای توقف چه کند گر نکندشرط عشق است بلا دیدن و پای افشردن
هوش مصنوعی: اگر پای کسی به خاطر عشق دچار بند و محدودیت باشد، چه راهی جز تحمل آن دارد؟ انجام ندادن این کار، به معنای عدم پایبندی به عشق است، حتی اگر گاهی درد و سختی را به همراه داشته باشد.
روی در خاک در دوست بباید مالیدچون میسر نشود روی به روی آوردن
هوش مصنوعی: اگر نتوانی به محبوب خود نزدیک شوی و چهرهاش را ببینی، باید به احترام او چهرهات را به خاک بمالی.
نیم جانی چه بود تا ندهد دوست به دوستکه به صد جان دل جانان نتوان آزردن
هوش مصنوعی: نیمجان چه ارزشی دارد که دوست از آن به دوست ندهد؟ چون نمیتوان با هزار جان نیز دل محبوب را آزار داد.
سهل باشد سخن سخت که خوبان گویندجور شیرین‌دهنان تلخ نباشد بردن
تصحیح AI: تحمل سخن سخت و ناسزا از افراد خوب آسان است، تحمل ستم شیرین‌دهنان تلخ نیست. (AI: سخن گفتن در مورد چیزهای دشوار برای افراد خوب آسان است، چون آنها به راحتی مسائل را بیان میکنند. اما افراد بددهان، حتی اگر گفتارشان شیرین به نظر برسد، در واقع زهر تلخی دارند و نمیتوانند به راحتی اعتماد را جلب کنند.)
هیچ شک می‌نکنم کآهوی مشکین تتارشرم دارد ز تو مشکین‌خط آهو‌گردن
تصحیح AI: من مطمئنم که آهوهای زیبا و مُشکین تاتاری از زیبایی تو خجالت میکشند و بر خط سیاه و خوشبویت و گردن همچون آهویت، حسادت میکنند. / خط: غزل 221 بیت 3 / تتار: غ59 ب3 / مشک: غ22 ب2 / (AI: من مطمئنم که آهوهای زیبا و شکستهدل از زیبایی تو خجالت میکشند و به خطی که بر گردن آهو وجود دارد، حسادت میکنند.)
روزی اندر سر کار تو کنم جان عزیزپیش بالای تو باری چو بباید مردن
هوش مصنوعی: روزی به خاطر تو جان عزیزم را فدای تو میکنم، چراکه هنگام مرگ باید به تو نزدیک باشم.
سعدیا دیده نگه داشتن از صورت خوبنه چنان است که دل دادن و جان پروردن
هوش مصنوعی: ای سعدی، فقط نگاه کردن به یک چهره زیبا کافی نیست، محبت و عشق ورزیدن به آن نیاز به دل و جان دارد.