غزل شمارهٔ ۴۸۷
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به عشق و دردهای آن می‌پردازد. او می‌گوید وقتی دل دادیم و محبت را گرفتیم، چاره‌ای جز تحمل نداریم. اگر معشوق با ما نباشد، ما باید تلاش کنیم تا با او سازگار شویم. غم عشق را باید تحمل کرد و نمی‌توان به راحتی از آن رهایی یافت. شاعر به وفاداری و عشق عمیق خود اشاره می‌کند و می‌گوید حتی با وجود مشکلات، به خداوند تسلیم است و حاضر به فدای خود برای عشقش است. در پایان، بستر مجلس و زیبایی هنر را به یاد می‌آورد و از بلبل و مطرب صحبت می‌کند تا روح احساسات خود را بیان کند.
پنجه با ساعد سیمین که نیندازی بهبا توانای معربد نکنی بازی به
تصحیح AI: اگرپنجه با دست زیبایی نیندازی، بهتر است. و بهتر اینکه عربدهجوی قدرتمندی را به بازی نگیری. (AI: اگر دست زیبایت را به کار نیندازی، نمیتوانی با قدرت و مهارت، کسی را به بازی بگیری.)
چون دلش دادی و مهرش ستدی چاره نمانداگر او با تو نسازد تو در او سازی به
هوش مصنوعی: وقتی که عشق و محبتش را به دست آوردی و دلش را بردی، دیگر چاره‌ای نیست اگر او با تو سازگار نباشد، تو باید خودت را با او سازگار کنی.
جز غم یار مخور تا غم کارت بخوردتو که با مصلحت خویش نپردازی به
AI: غیر از غم معشوق را نخور تا او غمخوارِ کار تو باشد. و بهتر اینکه تو نمیخواهی به مصلحت خودت توجه کنی. (AI: غیر از غم معشوق را نخور، چون غم او تو را فرسوده می‌کند. تو که نمیخواهی به مصلحت خودت توجه کنی، نباید به این غم دامن بزنی.)
سپر صبر تحمل نکند تیر فراقبا کمان‌ابرو اگر جنگ نیاغازی به
هوش مصنوعی: اگر کسی بخواهد با جدایی و فراق مقابله کند، باید قدرت صبر خود را افزایش دهد؛ زیرا زیبایی و جذبه دیگران میتواند به راحتی او را آزار دهد و تحمل این درد نیاز به استقامت و صبوری دارد.
با چنین یار که ما عقد محبت بستیمگر همه مایه زیان می‌کند انبازی به
هوش مصنوعی: با این دوستی که ما پیوند محبت برقرار کردهایم، حتی اگر همه چیز باعث ضرر و زیان شود، باز هم در کنار او بودن ارزشمند است.
بنده را بر خط فرمان خداوند امورسر تسلیم نهادن ز سرافرازی به
هوش مصنوعی: بنده باید در برابر فرمان خداوند تسلیم باشد و این تسلیم نشانهی سربلندی و افتخار اوست.
گر چو چنگم بزنی پیش تو سر برنکنماین چنین یار وفادار که بنوازی به
هوش مصنوعی: اگر مانند چنگ (آلت موسیقی) مرا بنوازی، پاک میشوم و تسلیم تو میشوم. یار وفاداری که با مهربانیات به من لطافت میبخشی.
هیچ شک نیست به تیر اجل ای یار عزیزکه من از پای درآیم چو تو اندازی به
هوش مصنوعی: هیچ تردیدی نیست که من به دست تقدیر از پا خواهم افتاد، ای دوست عزیز، وقتی تو تیر آن را به سمت من پرتاب کنی.
مجلس ما دگر امروز به بستان ماندمطرب از بلبل عاشق به خوش‌آوازی به
هوش مصنوعی: امروز مجلس ما به مانند یک باغ زیبا و شاداب است، زیرا نوازندهای از بلبل عاشق با صدای دلنشین خود، آن را به محفل شادی تبدیل کرده است.
گوش بر ناله مطرب کن و بلبل بگذارکه نگوید سخن از سعدی شیرازی به
تصحیح AI: به صدای نالهٔ ساز گوش بده و بلبل را رها کن، زیرا که از سعدی شیرازی بهتر نغمه نمیسراید. (AI: به صدای نالهٔ ساز گوش بده و بگذار بلبل بخواند، زیرا که از سعدی شیرازی سخن نگفته است.)