غزل شمارهٔ ۵۳۲
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق عاشقانه و انتقاد از زاهدان ظاهرنما می‌پردازد. شاعر به زهد و ریا در دین انتقاد می‌کند و می‌گوید که زاهدی که نمی‌تواند به عشق و زیبایی‌های واقعی نزدیک شود، ارزشی ندارد. او به عشق و سوزی که در دل دارد اشاره می‌کند و بیان می‌کند که این احساسات را نمی‌توان با کلمات بیان کرد. شاعر همچنین بر لزوم پیدا کردن دوست و دلبندی که ارزشمند باشد تأکید می‌کند و می‌گوید اگر کسی عشق واقعی ندارد، بهتر است سکوت کند. در نهایت، به بحث درباره زندگی و روزگار خود می‌پردازد و از سرنوشت و تقدیر انسانی اش صحبت می‌کند.
چون خراباتی نباشد زاهدی؟که‌ش به شب از در درآید شاهدی
هوش مصنوعی: اگر در میخانهای زاهدی نباشد، پس چه کسی در شب از در وارد میشود تا نشانی از معشوق به انسان دهد؟
محتسب گو تا ببیند روی دوستهمچو محرابی و من چون عابدی
هوش مصنوعی: محتسب، به او بگو که چهره دوست همچون محرابی زیباست، و من مانند عابدی هستم که در برابر آن عبادت میکنم.
چون من آب زندگانی یافتمغم نباشد گر بمیرد حاسدی
هوش مصنوعی: زمانی که من به آب زندگی دست یافتم، دیگر برایم مهم نیست که حاسد و حسود من بمیرد یا نه.
آنچه ما را در دل است از سوز عشقمی‌نشاید گفت با هر باردی
تصحیح AI: آنچه در دل ما از سوز عشق وجود دارد، نمی‌توان با هر دلسرد و افسردهای بیان کرد. (AI: آنچه در دل ما از درد عشق وجود دارد، نمی‌توان با هر زبانی بیان کرد.)
دوستان گیرند و دلداران ولیکمهربان نشناسد الا واحدی
هوش مصنوعی: دوستان و عاشقان زیادی وجود دارند، اما تنها یک نفر است که واقعاً مهربانی را میشناسد.
از تو روحانی‌ترم در پیش دلنگذرد شب‌های خلوت واردی
هوش مصنوعی: در دلپردازی و راز و نیاز، من از تو virtuous ترم و در شب‌های تنهایی، به تو نزدیکترم.
خانه‌ای در کوی درویشان بگیرتا نماند در محلت زاهدی
هوش مصنوعی: یک خانه در محله درویشها بگیر تا دیگر در محل زاهدی باقی نماند.
گر دلی داری و دلبندیت نیستپس چه فرق از ناطقی تا جامدی؟
هوش مصنوعی: اگر دل داری ولی به کسی وابسته نیستی، تفاوتی با جمادها نداری.
گر به خدمت قائمی خواهی، منمور نمی‌خواهی، به حسرت قاعدی
تصحیح AI: اگر به دنبال خدمتگذاری هستی که ایستاده و ثابتقدم باشد، من همانم. اما اگر نمی‌خواهی، من به حسرت بنشستهام. / تضاد: قائم، قاعد / (AI: اگر به دنبال کمک و پشتیبانی کسی هستی که ایستاده و ثابت قدم باشد، من همانم. اما اگر نمی‌خواهی، باید با حسرت زندگی کنی.)
سعدیا گر روزگارت می‌کُشدگو بکُش بر دست سیمین‌ساعدی
هوش مصنوعی: ای سعدی، اگر زمانه تو را بهسختی میآورد، پس خودت را به دست کسی بسپار که دستش همچون نقره نرم و دلنشین است.