غزل شمارهٔ ۵۶۵
هوش مصنوعی: این شعر از سعدی به بیان عواطف و احساسات عاشقانه او می‌پردازد. شاعر می‌گوید که حتی اگر محبوب او را بیازارد، او عشق را تحمل می‌کند و از او روی نمی‌گرداند. او تأکید می‌کند که عشقش به محبوبش آن‌قدر عمیق است که تلخی‌های جدایی و دشنام‌ها را نیز می‌پذیرد. شاعر همچنین اشاره می‌کند که اگر محبوب او در غم عشق غرق شود، دیگر غم‌های دنیا برای او اهمیتی نخواهد داشت. در نهایت، سعدی از عدم حضور محبوب و دوری او شکایت می‌کند و احساس بیچارگی و ناتوانی از وصال را به تصویر می‌کشد.
من از تو روی نپیچم گرم بیازاریکه خوش بود ز عزیزان تحمل خواری
هوش مصنوعی: اگر تو بخواهی که من را آزار بدهی، من از تو روی نمیگردانم؛ زیرا تحمل سختی از عزیزان برایم خوشایندتر است.
به هر سلاح که خون مرا بخواهی ریختحلال کردمت الا به تیغ بیزاری
هوش مصنوعی: هر ابزاری که بخواهی برای ریختن خون من استفاده کنی، برایم قابل قبول است و من حلال میکنم، جز اینکه با تیغ بیوفایی به من ضربه بزنی.
تو در دل من از آن خوشتری و شیرین‌ترکه من ترش بنشینم ز تلخ گفتاری
هوش مصنوعی: تو در قلب من از هر چیز دیگری زیباتر و شیرینتر هستی، حتی اگر من به خاطر صحبتهای تلخم در حالت ناراحتی باشم.
اگر دعات ارادت بود و گر دشنامبگوی از آن لب شیرین که شهد می‌باری
هوش مصنوعی: اگر دعایت نیکو باشد یا اگر به تو ناسزا بگویند، این سخن از آن لب شیرین تو است که مانند عسل میریزد.
اگر به صید رَوی وحشی از تو نگریزدکه در کمند تو راحت بود گرفتاری
هوش مصنوعی: اگر شکار وحشی به تو نگاه نکند، حتی اگر در دام تو آسودگی داشته باشد، در نهایت گرفتار نخواهد شد.
به انتظار عیادت که دوست می‌آیدخوش است بر دلِ رنجورِ عشق، بیماری
هوش مصنوعی: منتظر آمدن دوستی هستم که به ملاقاتم بیاید و این انتظار برای قلب بیمار عشق، خوشایند است.
گرم تو زهر دهی چون عسل بیاشاممبه شرط آن که به دست رقیب نسپاری
هوش مصنوعی: اگر تو زهر هم به من بدهی مثل عسل مینوشم، به شرطی که آن را به رقیب ندهی.
تو می‌روی و مرا چشم و دل به جانب توستولی چه سود که جانب نگه نمی‌داری
هوش مصنوعی: تو از کنارم می‌روی و من با تمام وجود به تو نگاه میکنم و دلنگرانت هستم، اما فایدهای ندارد چون تو به من توجهی نداری.
گرت چو من غم عشقی زمانه پیش آرددگر غم همه عالم به هیچ نشماری
هوش مصنوعی: اگر تو هم همچون من دچار عشق و غم آن شوی، دیگر غم‌های دنیا برایت اهمیتی نخواهد داشت.
درازنای شب از چشم دردمندان پرسکه هر چه پیش تو سهل است سهل پنداری
هوش مصنوعی: در شبهای طولانی، از افرادی که درد و رنج را تجربه کردهاند بپرس، زیرا آنها میدانند که آنچه برای تو آسان و ساده به نظر میرسد، ممکن است برای آنها چقدر سخت و دشوار باشد.
حکایت من و مجنون به یکدگر ماندنیافتیم و بمردیم در طلبکاری
هوش مصنوعی: داستان من و مجنون به هم شبیه است؛ هر دو در جستجوی چیزی بودیم، اما نتوانستیم به آنچه خواهانش بودیم دست یابیم و در این راه از پا درآمدیم.
بنال سعدی اگر چاره وصالت نیستکه نیست چاره بیچارگان به جز زاری
هوش مصنوعی: اگر برای وصال و رسیدن به یار راهی وجود ندارد، سعدی گله و شکایت کن. زیرا برای بیچارگان هیچ راهی جز زاری و گریه نیست.