غزل شمارهٔ ۵۷۶
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره دارد و شاعر از زیبایی‌های او، همچون قد بلند و لوگو و لطافتش، می‌گوید. شاعر به رقص و نشاط معشوق توجه می‌کند و به تصویر کشیدن عشق و شیدایی عاشقان می‌پردازد. او به باغ و گل‌ها تشبیه می‌کند و می‌گوید که هیچ باغی به زیبایی معشوق نیست. همچنین، شاعر به لذت و شادی ناشی از این جمال اشاره می‌کند و در نهایت به عشق خود به شاعران شیرازی افتخار می‌کند.
اگر کلالهٔ مشکین ز رخ براندازیکنند در قَدمت عاشقان سراندازی
هوش مصنوعی: اگر پرده سیاه زیباییات را کنار بزنند، به پاهای تو گلهای عشق خواهند افکند.
اگر به رقص درآیی، تو سروِ سیم‌اندامنظاره کن که چه مستی کنند و جانبازی
هوش مصنوعی: اگر تو به رقص بپردازی، چشمانت را به زیبایی‌های خودت و شوقی که در دل دیگران به وجود میآوری، معطوف کن و ببین چگونه همه به تو افسون میشوید و جان خود را در این تماشای زیبا میگذارند.
تو با چنین قد و بالا و صورتِ زیبابه سرو و لاله و شمشاد و گل نپردازی
هوش مصنوعی: با قد بلند و چهره زیبا، تو قابل مقایسه با درختان و گلهای زیبا نیستی.
کدام باغ چو رخسار تو گلی دارد؟کدام سرو کند با قدت سرافرازی؟
هوش مصنوعی: کدام باغ است که مانند چهرهی تو گلی زیبا داشته باشد؟ و کدام درخت سرو است که با قامت تو به خود ببالد و احساس افتخار کند؟
به حُسن خال و بناگوش اگر نگاه کنینظر، تو با قد و بالای خود نیندازی
هوش مصنوعی: اگر به زیبایی صورت و گوشهای کسی نگاه کنی، نباید قیاسی با قد و قامت خودت داشته باشی.
غلامِ بادِ صبایم، غلامِ بادِ صباکه با کلالهٔ جعدت همی کند بازی
هوش مصنوعی: من بندهی نسیم صبحگاهیام، نسیمی که با موهای گیسویم بازی می‌کند.
بگوی «مطربِ یاران! بیار زمزمه‌ایبنال بلبل مستان! که بس خوش‌آوازی»
هوش مصنوعی: بگو به مطرب که دوستان را بیاورد و آهنگی بنوازد، مثل ناله بلبل مست که چه موزون و دلکش میخواند.
که گفته است که «صد دل به غمزه‌ای ببری»؟هزار صید به یک تاختن بیندازی
هوش مصنوعی: گفته میشود که با یک اشاره جذاب میتوان قلبهای زیادی را تسخیر کرد و در یک لحظه، بسیاری را به دام محبت انداخت.
ز لطفِ لفظِ شکربارِ گفتهٔ سعدیشدم غلامِ همه شاعران شیرازی
هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی و شیرینی کلمات سعدی، من خود را بنده و خدمتگذار همه شاعران شیرازی میدانم.