غزل شمارهٔ ۶۲۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش اشاره می‌کند و مفهوم عشق را با تصاویر طبیعت و زیبایی‌های آن مقایسه می‌کند. او می‌گوید که اگرچه می‌تواند زیبایی‌های او را توصیف کند، اما این کار ضرورتی ندارد چرا که خود او به تنهایی تمام زیبایی‌ها را در بر دارد. شاعر از معشوقه‌اش می‌خواهد که بنشیند و ادامه می‌دهد که هر جا که او باشد، دلیری و اثرات عاطفی بسیاری به وجود می‌آید. او به نمادهایی از عشق و رنج اشاره می‌کند و در نهایت می‌گوید که عشق به معشوقه‌اش به شدت او را تحت تأثیر قرار داده و این عشق می‌تواند او را به مرگ برساند.
روزی به زنخدانت گفتم به سیمینیگفت ار نظری داری ما را به از این بینی
تصحیح AI: روزی به معشوقم گفتم: چانهات مانند میوهٔ بِه نقرهای است. گفت: که اگر نظری به ما داری، بهتر از این زیبایی ما را میبینی. (AI: روزی به معشوقم گفتم که اگر نظری به ما داری، بهتر از این است که فقط به زیباییات نگاه کنی.)
خورشید و گلت خوانم هم ترک ادب باشدچرخ مه و خورشیدی باغ گل و نسرینی
هوش مصنوعی: اگر بخواهم زبانی ساده بگویم، من تو را به اندازهی خورشید و گلهای زیبا میدانم و این نشاندهندهی احترامی است که برای تو قائل هستم. وقتی به چرخش ماه و نور خورشید در باغ گلها فکر میکنم، حس زیبایی و لطافت این عالم را درک میکنم.
حاجت به نگاریدن نبود رخ زیبا راتو ماه پری‌پیکر زیبا و نگارینی
هوش مصنوعی: نگاه به چهره زیبا نیاز به توضیح و تصویرسازی ندارد؛ تو خود، ماهی هستی با اندامی لطیف و زیبا.
بر بستر هجرانت شاید که نپرسندمکس سوخته‌خرمن را گوید به چه غمگینی؟
هوش مصنوعی: در زیر سایه غم جداییات، شاید که هیچکس از من نپرسد که چرا دلم آتش گرفته و چرا ناراحتم.
بنشین که فغان از ما برخاست در ایامتبس فتنه که برخیزد هر جا که تو بنشینی
هوش مصنوعی: بنشین و گوش کن که ما چه فریادهایی سر میدهیم. در روزگاری که فتنهها و آشوبها به پا میشود، هر کجا که تو قرار بگیری، آن فتنهها نیز به پا خواهد خاست.
گر بنده خود خوانی افتیم به سلطانیور روی بگردانی رفتیم به مسکینی
هوش مصنوعی: اگر خود را بنده بپنداری و به مقام سلطنت برسی، یا اگر از آن روی بگردانی و به زندگی فقیرانه رو بیاوری، در هر صورت به نوعی از خودت فاصله گرفتهای.
کس عیب نیارد گفت آن را که تو بپسندیکس رد نتواند کرد آن را که تو بگزینی
هوش مصنوعی: هیچکس نمیتواند عیبی به چیزی بگیرد که تو آن را میپسندی و هیچکس نمیتواند چیزی را که تو انتخاب کردهای رد کند.
عشق لب شیرینت روزی بکشد سعدیفرهاد چنین کشته‌ست آن شوخ به شیرینی
هوش مصنوعی: عشق به لبهای شیرین تو، روزی سعدی را خواهد کشت. فرهاد هم بر اثر عشق به آن یار زیبا، چنین به هلاکت رسید.