شمارهٔ ۲۳
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق عاشقانه و اندوه ناشی از عشق ناتمام می‌پردازد. شاعر از درد و زخم‌های عشق سخن می‌گوید و اشاره به لذت‌های تلخ عشق دارد. او به ناله فرهاد اشاره می‌کند که نشان‌دهنده جدایی و غم‌های عشق است. شاعر بر این باور است که در روز قیامت یا روز حساب، همه باید به شکایت‌های خود بپردازند و در این بین، او از دل خویش می‌پرسد که چرا هیچ کس مراقب حالش نیست. در پایان، شاعر از کسی که قصد تیراندازی به دل او را دارد می‌پرسد که چرا این کار را تاخیر می‌اندازد و به دیگران هشدار می‌دهد که نباید ناامید شوند، زیرا خطاها قابل بخشش هستند.
شد دهان شکرگو هر زخم نخجیر تراصید پیکان‌خورده داند لذت تیر ترا
هوش مصنوعی: هر زخمی که به جان میزنند، تو را به یاد تلخیها می‌اندازد، اما با این حال، شکرگویی از این تجربیات را فراموش نکردهای. تو به مثابهی شکارچی زخمی که تیر خورده، لذتها و دردهایت را درک میکنی.
جز حدیث بیستون در بزم شیرین نگذردآفرین ای ناله فرهاد تاثیر ترا
هوش مصنوعی: جز داستان بیستون، در این محفل دلنشین، هیچ چیزی بهتر از نالههای فرهاد نیست. ای نالهی تو، تأثیر عمیقی دارد.
جور کن چندان که بتوانی که روز بازخواستبر زبان شکوه شکر آید عنان‌گیر ترا
هوش مصنوعی: هرچقدر که میتوانی ظلم و بیعدالتی کن، اما این را بدان که در روز قضاوت، فقط میتوانی به زبان شکایت و سپاس بگویی تا خداوند تو را پس خواهد گرفت.
از چه خاکی ای دل ویران که از روز ازلهیچ‌کس از پیش خود نگرفت تعمیر ترا
هوش مصنوعی: ای دل ویران، از کدام سرزمین نشأت گرفتهای که از آغاز آفرینش، هیچکس به فکر ترمیم و نوسازی تو نبوده است؟
بر در دیوانگی زد بر سر کوی تو دلتا به گردن افکند زلف چو زنجیر ترا
هوش مصنوعی: دل دیوانهام به در خانهات آمده و از شوق تو، زلفت را همچون زنجیری بر گردن خود افکنده است.
صید دل نزدیک و تیر غمزه دائم در کمانای شکارانداز باعث چیست تاخیر ترا؟
هوش مصنوعی: دلش را به راحتی میتواند شکار کند، اما همیشه تیر ناز و نازک چشمش آماده است. ای شکارچی، چرا در به دام انداختن او تاخیر میکنی؟
گر خطایی رفت قدسی حرف نومیدی مزنکی کریمان بر تو می‌گیرند تقصیر ترا
هوش مصنوعی: اگر اشتباهی از تو سر زد، ناامیدی به زبان نیاور. زیرا کرامتمداران، خطاهای تو را میبخشند و عذر تو را خواهند پذیرفت.