شمارهٔ ۴۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از ناامیدی و پریشانی احساسی خود صحبت می‌کند. او به بی‌ثمری گفتگوهای عاقلانه اشاره می‌کند و به آسیب‌های روحی ناشی از این وضعیت می‌پردازد. شاعر احساس تنهایی و بی‌کسی می‌کند و به غفلت مردم از حقیقت اشاره دارد. او به جمعی از اهل بزم که در پی شادابی هستند، دعوت می‌کند و نسبت به دلمشغولی‌های عاشقانه و زیبایی‌های زندگی تامل می‌کند. در نهایت، شاعر از عشق و تمایل به گردآمدن در کنار محبوب سخن می‌گوید و ابراز می‌کند که در جستجوی عشق، همانند پروانه‌ای در اطراف شمع، به دنبال زیبایی و محبت است.
چیزی نشد معلوم من از صحبت فرزانه‌هابر قلب رسوایی زدم زین پس من و دیوانه‌ها
هوش مصنوعی: از گفتوگو با عالمان، نتیجهای برای من مشخص نشد و حالا که دلم پر از سرشکستگی است، دیگر فقط به جمع دیوانگان میپیوندم.
از بیم سیل اشک من نیک و بد روی زمینتا مردمان چشم خود بیرون شدند از خانه‌ها
هوش مصنوعی: از ترس سیل اشک من، خوبیها و بدیهای زمین ناپدید شده است و مردم از خانههایشان بیرون آمدهاند.
گر خود تهیدستم چه شد دستی ندارم بر فلکچشک و دل من پر بود گنج است در ویرانه‌ها
هوش مصنوعی: اگر خودم بیچیز هستم، چه اهمیتی دارد؟ من که بر آسمان دسترسی ندارم، اما دل و احساساتم پر از ثروت و گنجینه است، حتی در میان خرابهها.
از گفتگوی این و آن تا کی فرورفتن توانمردم ز غفلت تا به کی خواب آرد این افسانه‌ها
هوش مصنوعی: تا کی میخواهیم به صحبتهای دیگران گوش دهیم و غفلت را ادامه دهیم؟ تا کی این داستانهای خیالی ما را در خواب نگه خواهد داشت؟
ای ساقی روشندلان بازآ که اهل بزم راگردید قالب‌ها تهی پر شد ز خون پیمانه‌ها
هوش مصنوعی: ای ساقی روشندلان، دوباره به ما بازگرد که اهل بزم و جشن، بسیار بیروح و خالی شدهاند و پیمانه‌ها هم از خون پر شده است.
مرغان این بستان‌سرا رام و اسیرند از ازلصیاد گو منت مکش از دام‌ها و دانه‌ها
هوش مصنوعی: پرندگان این باغ، از زمانهای دور در چنگال صیادان قرار دارند و به طرز عجیبی رام و وابسته شدهاند. بنابراین، ای صیاد، نیازی نیست که از دام‌ها و غذاهایت کمکخواهی کنی.
ناخن به دل‌ها می‌زنند از طره‌های مهوشانشاید اگر صاحب‌دلان ممنون شوند از شانه‌ها
هوش مصنوعی: ناخنها به دل‌ها آسیب می‌زنند و از زیبایی‌های معشوقهها متاثر میشوند، شاید اگر دلسوختگان قدردان شوند و از موهای آنها بهرهمند گردند.
بر گرد شمع عارضت ای قبله روحانیانخیل ملک پر می‌زنند از شوق چون پروانه‌ها
هوش مصنوعی: ای مظهر زیبایی و مرکز توجه روحانیان، دور شمع زیباییات پروانه‌ها از شوق پرواز میکنند.
قدسی ز بهر دوستی، هرکس تردد می‌کندمن هم پی پروانه‌ای گردم در این کاشانه‌ها
هوش مصنوعی: به خاطر دوستان خوبم، هر کسی که به این مکان میآید، من هم مانند پروانه‌ای در این خانه‌ها پرواز میکنم.