شمارهٔ ۶۷
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس عمیق و پیچیده شاعر نسبت به عشق، دین و هویت شخصی‌اش است. او از عافیت و خوب بودن سخن می‌گوید و می‌فهمد که نیکی و بدی را باید در درون خود جست‌وجو کند. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که نه به کعبه ایستاده و نه در خانقاه رفت‌وآمد کرده، بلکه حقیقت را در مسیر خود می‌بیند. او بی‌توجه به نظرات دیگران و تعلقات دینی و اجتماعی، به عشق و احساسات خود تکیه کرده و بر این باور است که عشق و خرد، دو مسیری هستند که باید در کنار هم وجود داشته باشند. شاعر بر این اعتقاد است که درک و عشق چیزی است که او را به خود و حقیقت نزدیکتر می‌کند.
عافیت سینه‌خراش جگر ریش من استنیک‌خواهم بود آن‌کس که بداندیش من است
هوش مصنوعی: آرامش و سلامت من تحت تأثیر درد و رنجی است که از نیت بد دیگران میکشم. هر کس که بداند من چه احساسی دارم، برای من شخص نیکخواهی خواهد بود.
نه ره کعبه بریدم نه در دیر زدممرغ نگذشته ازین راه که در پیش من است
هوش مصنوعی: نه به راه کعبه رفتهام و نه به کلیسا سر زدهام، بلکه مرغی که من میخواهم در این مسیر هنوز پرواز نکرده و نرفته است.
نیستم نیست به ارباب تعلق ز جنونهرکه بیگانه شود از دو جهان خویش من است
هوش مصنوعی: من به هیچ کس وابسته نیستم و از دیوانگی دورم؛ هر کس که از دو دنیای خود بیگانه شود، متعلق به من است.
رو به سوی حرم و سجده به خاک در بتدر کفم سبحه ولی دین بتان کیش من است
هوش مصنوعی: من به سوی حرم میروم و در خاک آن سجده میکنم، در حالی که در دستم تسبیح دارم، اما ایمان و اعتقاد من به بتان است.
شیوه‌هایی‌ست بتان را که برهمن داندنمک حسن تو مخصوص دل ریش من است
هوش مصنوعی: روشهایی وجود دارد که بتها میدانند، اما زیبایی خاص تو تنها برای دل مجروح من است.
بر بد کس نرود خامه نیک‌اندیشمآنچه هرگز نخلد در جگری نیش من است
هوش مصنوعی: خارج از دایرهٔ بداندیشی، هرگز قلم من به بدی نخواهد نوشت. آنچه که در وجود من تلخی و آزار دارد، هرگز به کلماتم راه نخواهد یافت.
قدسی از عقل‌زدن لاف چه بی‌توفیقی‌ستعشق همراه و خرد مصلحت‌اندیش من است
هوش مصنوعی: عشق و خرد هر دو در کنار هم هستند، ولی اگر کسی به عشق تنها تکیه کند و از عقل فاصله بگیرد، در واقع به جایگاه خود لطمه زده و به جای موفقیت، شکست میخورد.