شمارهٔ ۷۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان عواطف و احساسات عاشقانه می‌پردازد. او اشاره می‌کند که اگر از زبانش غرضی نباشد، هیچ چیز جدیدی نمی‌گوید. همچنین به بی‌توجهی دیگران نسبت به عشق و معشوق خود اشاره می‌کند و از ناتوانی خویش در بیان عشق و زیبایی می‌گوید، هنگامی که در کوی ساقیان به تماشا می‌پردازد. شاعر احساس می‌کند که صدای رسوایی‌اش در عالم پیچیده و هیچ کمکی نمی‌تواند از اشک او برای تغییر ناز محبوبان کند. در نهایت، او اشاره می‌کند که عشقش چنان بزرگ است که حتی قدسی‌ها هم نمی‌توانند از آن فرار کنند.
از زبان من غرض گو گرنه حرفی تازه بستبار اوراق تغافل را چرا شیرازه بست؟
هوش مصنوعی: از زبان من بپرس که چه هدفی دارم، زیرا اگر این کار را نکنیم، حرفی تازه در این زمینه نخواهیم داشت. چرا باید به این بی‌توجهی ادامه دهیم و نتوانیم رشتههای نظم و ترتیب را به خوبی حفظ کنیم؟
ای که گویی نیست با معشوق کاری عشق رامحمل لیلی که غیر از عشق بر جمازه بست؟
هوش مصنوعی: ای کسی که میگویی عشق و معشوق هیچ کار مشترکی ندارند، آیا نمیدانی که عشق همانند لیلی است که فقط بر روی عشق و عاشقی استوار است و هیچ چیز دیگری نمی‌تواند آن را به دوش بکشد؟
در تماشای در و دیوار کوی ساقیاندیده چون خورشید نتواند لب از خمیازه بست
هوش مصنوعی: در نگاه به در و دیوار محله ساقیان، چشمانم مانند خورشید نمی‌تواند به راحتی پلک بزند و از خواب غفلت بیدار شود.
عالم از آوازه رسوایی ما پر شده‌ستهرکسی گویا بر این آوازه صد آوازه بست
هوش مصنوعی: این عالم پر از خبر رسوایی ما شده و هرکسی گویا بر این خبرها، داستانها و شایعات زیادی اضافه کرده است.
ناز خوبان را دگرگون کی کند اشک نیازبر گلی بلبل کجا از گریه رنگی تازه بست؟
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که آیا اشک و هیجان محبت میتواند زیبایی و لطافت را تحت تأثیر قرار دهد؟ مثل اینکه آیا صدای ناله و گریه بلبل میتواند بر گلها تأثیر بگذارد و رنگ و حس تازهای به آنها بدهد؟ در واقع، شاعر به تردید در اثرگذاری احساسات و ناز و زیبایی اشاره می‌کند.
از سر کوی تو قدسی خواست بگریزد ز اشکشوقت آمد راه او از لطف بی‌اندازه بست
هوش مصنوعی: از محله تو، یک فرشته تلاش کرد تا از اشکهای عشقت فرار کند، اما از روی لطف بیش از حد تو، راهش بسته شد.