شمارهٔ ۱۲۵
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و عشق به معشوق پرداخته است. شاعر بیان می‌کند که جز خیال محبوبش، هیچ چیز دیگری در ذهنش نیست و حتی اگر دلش از عشق بسوزد، شیدایی نخواهد داشت. همچنین، اشاره می‌کند که عاشقان به دنبال رفتن به بیابان و دوری از دنیا نیستند و در تمام جاها نشانه‌های معشوق وجود دارد، اما هر کسی نمی‌تواند آنان را ببیند. شاعر از زاهدان انتقاد می‌کند و می‌گوید که عاشق شدن باعث رسوایی و غم نمی‌شود، بلکه عشق حقیقتی والاتر است. در کل، شعر به معنا و زیبایی عشق و ارادت به معشوق می‌پردازد.
جز خیال تو مرا در سر سودایی نیستخون شود دل اگر از عشق تو شیدایی نیست
هوش مصنوعی: جز فکر تو چیزی دیگر در ذهن من نیست، و اگر دل من به عشق تو مجنون شود، خون دل خواهد شد.
به ره کعبه فریبم مدهید از در دوستعاشقان را هوس بادیه‌پیمایی نیست
هوش مصنوعی: مرا در مسیر کعبه، گمراه نکنید؛ زیرا عاشقان هیچ آرزویی جز نزدیکی به شما ندارند و به سفر در بیابان فکر نمیکنند.
همه‌جا جلوه معشوق حقیقی‌ست ولیهر تُنُک‌حوصله را چشم تماشایی نیست
هوش مصنوعی: در همه جا زیبایی و حضور معشوق واقعی وجود دارد، اما هر کسی که حوصله ندارد یا کمصبوری می‌کند، توانایی دیدن آن را نخواهد داشت.
وصل اگر می‌طلبی، یک جهتی کن که ز رشکشمع ما را سر پروانه هرجایی نیست
هوش مصنوعی: اگر به وصال عاشقانه علاقهمندی، باید راهی را در پیش بگیری که به خاطر حسادت شمع، دیگر پروانهها را به سوی ما نکشانند.
طعن قدسی مزن ای زاهد ناموس‌پرستهرکه عاشق شود او را غم رسوایی نیست
هوش مصنوعی: ای زاهد تقویدار که تنها به ظواهر میپردازی، به کسی که عاشق شود، نباید کنایه بزنی. چون عاشق به خاطر عشقش، نگرانی از رسوایی نخواهد داشت.