شمارهٔ ۱۲۴
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عاشقانه و تناقضات موجود در عشق می‌پردازد. شاعر از وجود بیگانگی و آشنایی در روابط عاشقانه سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که معشوق در عین حال که نسبت به عاشق بی‌تفاوت است، در اعماق عشق و احساسات نسبت به او آشنا است. در ادامه، شاعر به تخیل و جمال عشق می‌پردازد و می‌گوید که حتی در دنیای بیگانه، عشق و زیبایی وجود دارد. او همچنین اشاره می‌کند که گاهی اوقات، درد و لذت عشق در هم تنیده است و عشق به مانند دست دوم پیک صباست که به حقایق مختلف می‌رسد. در نهایت، شعر به رابطه پیچیده بین عشق و درد، و همچنین زیبایی و دیوانگی اشاره می‌کند.
بیگانه‌ای اگر نه به جانانه آشناسترشکم چرا به صد غم بیگانه آشناست
هوش مصنوعی: اگر بیگانه‌ای به معشوق من آشناست، پس چرا من باید به صد غم و اندوه بیگانه باشم؟
معشوق هم به چاره عاشق نبرد راهشد عمرها که شمع به پروانه آشناست
هوش مصنوعی: معشوق به خاطر عاشق هیچ تلاشی نکرد و راهی را برای او پیدا نکرد. سالها گذشت، اما هنوز هم مثل شمعی است که با پروانهای آشناست.
در وادی خیال تو و گفتگوی عشقچشمم به لب، چو خواب به افسانه آشناست
هوش مصنوعی: در دنیای خیال تو و در مکالمه عشق، چشمانم به لبانت خیره شده است، مانند خواب که با افسانه آشناست.
بیگانه است اگرچه ز پیراهن خردبا سنگ کودکان تن دیوانه آشناست
هوش مصنوعی: اگرچه فردی غریبه است، اما سنگی که در دست کودکان است، او را به خوبی میشناسد و ارتباطی بین آنها وجود دارد.
هرگز برای فال دلم شانه‌ای ندیدشد عمرها که زلف تو با شانه آشناست
هوش مصنوعی: هرگز ندیدم که دل من برای فال زدن شانه‌ای پیدا کند، اما عمرهاست که زلف تو با شانه آشنا بوده است.
پیغام نیک و بد همه را می‌برد بجاپیک صبا به کعبه و بتخانه آشناست
هوش مصنوعی: پیغامهای خوب و بد را به موقع به مقصد میرساند. باد صبا با مکانهای مقدس و بتخانهها آشناست.
خون می‌خورد همیشه و عیشش کند قیاسقدسی لبی که با لب پیمانه آشناست
هوش مصنوعی: همیشه در حال لذتبردن است و خون مینوشد، مانند مقایسهای مقدس از لبی که با لب پیمانه آشناست.