شمارهٔ ۱۴۲
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی و جذابیت یک سرو سیمین اشاره می‌کند که باعث درد و ناله‌اش شده است. او تشبیه می‌کند که مانند بلبل شوریده‌ای است که به خاطر زیبایی چمن، بی‌قراری می‌کند. شاعر به مخاطب خود می‌گوید که اگر فقط می‌خواست از کنارش عبور کند، در واقع می‌توانست صدها سخن برای گفتن داشته باشد. او همچنین به غزالی اشاره می‌کند که به خاطر دانه و دام گرفتار شده و این نشان می‌دهد که زیبایی و جذابیت سبب اسارتش می‌شود. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که عشق به زیبایی معشوقان مثل سجده‌ی پت بر همیان، همیشه وجود دارد.
مرا به ناله شد آن سرو سیم‌تن باعثچنان که بلبل شوریده را چمن باعث
هوش مصنوعی: من در فراق آن سرو خوش قد و قامت که باعث درد و نالهام شده، همانطور که بلبل دیوانه به خاطر چمن غمگین است.
تو خواستی ز برم تند بگذری ورنهبرای مکث توان کرد صد سخن باعث
هوش مصنوعی: تو خواستی به سرعت از کنارم بگذری، اما اگر میخواستی توقف کنی، میتوانستی به اندازه کافی حرف برای گفتن داشته باشی.
غزال قدس که دیدی اسیر دانه و دام؟اگر نمی‌شدی آن سرو سیم‌تن باعث
هوش مصنوعی: غزالی که در سرزمین قدس در دام و تله گرفتار شده را دیدی؟ اگر آن سرو زیبا و لاغر نمیبود، شاید هیچگاه گرفتار نمیشد.
همیشه باعث عشق بتان دل قدسی‌ستچنان که سجده بت راست برهمن باعث
هوش مصنوعی: عشق به معشوقان همیشه از دلهای پاک سرچشمه میگیرد، مانند اینکه سجده‌ی بتها سبب توجه و تعظیم از سوی دیگران می‌شود.